MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
İhtiyati tedbir kararının kaldırılmasını isteyen davalı tarafından, ihtiyati tedbir isteyen aleyhine 13.10.2015 günlü dilekçe ile ihtiyati tedbir kararının kaldırılması istenmesi üzerine; tedbir talebinin kaldırılmasına ilişkin talebin reddine dair verilen 14.10.2015 günlü kararı davalı vekili tarafından16.11.2015 tarihli dilekçe ile temyiz edilmesi üzerine temyiz talebinin reddine dair 27.01.2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılna temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
6100 sayılı HMK’nın “Temyiz edilemeyen kararlar” başlıklı 362. maddesinde hangi kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği belirtilmiştir. Aynı kanunun 362. maddesinin (f) bendi gereğince geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar da temyiz edilemeyen kararlar arasında sayılmaktadır.
Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 21.02.2014 tarihli 2013/1 E. 2014/1 sayılı Kararı ile de ilk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilen kararların temyiz yoluyla incelenemeyeceğine karar verildiğinden temyiz talebinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz isteğini içeren dilekçenin REDDİNE, gereksiz yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy