14. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.01.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davacı alacaklı vekilinin 19.10.2015 tarihli talebinin reddine dair verilen 12.11.2015 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, İİK'nın 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.
Davacı, davalı ...'ın kendisine olan borcu nedeniyle aleyhinde ... İcra Müdürlüğünün 2009/363 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yaptığını, borcun ödenmemesi üzerine davalının murisi ...'dan davalıya intikal edecek taşınmaz payları üzerine haciz konulduğunu, borcun halen ödenmediğini ve icra mahkemesince bu davayı açmak üzere yetki verildiğini ileri sürerek dava konusu 4 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.
Davalı ..., dava konusu taşınmazlar hakkında haczedilmezlik şikayeti yoluyla icra mahkemesinde dava açtığını, bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek sonucuna göre karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 257 ada 13 parsel, 300 ada 5 ve 15 parsel sayılı taşınmazlar hakkında icra hukuk mahkemesince hacizlerin kaldırılmasına karar verildiğinden bu taşınmazlar yönünden davanın reddine, 142 ada 7 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulü ile taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiş; 21.03.2013 tarihinde de hükmün taraflara en son 18.02.2013 tarihinde tebliğ edildiği, taraflarca temyiz edilmemesi üzerine 27.02.2013 tarihinde kesinleştiğine dair şerh verilmiştir.
Davacı alacaklı vekili, 19.10.2015 tarihli dilekçesi ile mahkemenin kesinleşen kararı üzerine davaya konu 142 ada 7 parsel sayılı taşınmazın satış memurluğunun 2014/4 sayılı satış dosyasıyla satışa çıkarıldığını ve 23.12.2014 tarihinde yapılan ihale sonucunda dava dışı üçüncü kişi ...'a satıldığını, satış bedelinin banka şubesine depo edildiğini; ancak, eldeki ortaklığın giderilmesi davasında da hükme esas alınan ve tapu kayıt maliklerinden ...'a ait olan 08.03.2011 tarihli mirasçılık belgesinin ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/35 Esas, 136 sayılı Kararıyla iptaline karar verildiğini ve hükmün 22.07.2015 tarihinde kesinleştiğini; ayrıca, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/16 Esas, 12 Karar sayılı 19.01.2015 tarihli Kararıyla muris ...'ın yeni mirasçılık belgesinin düzenlendiğini ve önceki mirasçılık belgesinin iptali davasında satış bedelinin ödenmemesi yönünde verilen ihtiyati tedbir kararının da iptale ilişkin hükmün kesinleşmesi üzerine mahkemece satış memurluğuna yazılan müzekkere ile kaldırılmasının istendiğini, satış memurluğunun başvurusu üzerine dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesine karar veren Sulh Hukuk Mahkemesince 28.09.2015 tarihli Karar ile "taşınmaz satış bedelinin tasfiyesinin onaylanmasına yer olmadığına" karar verildiğini, ancak bu kararın gerekçelendirilmediğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın satış bedelinin tasfiyesinin (paylaştırılmasının) muris ...'ın 19.01.2015 tarihli, 2015/16 Esas, 12 Karar sayılı mirasçılık belgesine göre diğer mirasçılarının da tasfiyeye dahil edilmesi suretiyle yapılmasını, taşınmazın ihale alıcısı ... adına tescil edilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, 12.11.2015 tarihli ek karar ile kesinleşen ortaklığın giderilmesi davasında satış bedelinin muris ...'a ait ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.03.2011 tarihli, 2011/155 Esas, 40 Karar sayılı mirasçılık belgesine göre paydaşlara dağıtılmasına karar verildiği, ancak aynı mahkemenin 28.04.2015 tarihli, 2015/35 Esas, 136 sayılı Kararıyla söz konusu mirasçılık belgesinin iptaline karar verildiği ve hükmün kesinleştiği, dolayısıyla maddi gerçeği yansıtmayan ve iptaline karar verilen mirasçılık belgesine göre paylaştırma yapılamayacağı gerekçesiyle davacı alacaklı vekilinin talebinin reddi ile satış bedelinin tasfiyesinin onaylanmasına yer olmadığına karar verilmiş; ek karar, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK'nın "Yargılamanın iadesi sebepleri" başlıklı 375. maddesinin (ğ) bendi uyarınca karara esas alınan bir hükmün, kesinleşmiş başka bir hükümle ortadan kalkmış olması halinde yargılamanın iadesi talep edilebilir.
Somut olaya gelince; kesinleşen ortaklığın giderilmesi davasında hükme esas alınan ve satışına karar verilen 142 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliklerinden ...'a ait 08.03.2011 tarihli mirasçılık belgesinin ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli 2015/35 Esas, 136 sayılı Kararıyla iptaline karar verildiği ve hükmün 22.07.2015 tarihinde kesinleştiği, daha sonra ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.01.2015 tarihli, 2015/16 Esas, 12 Karar sayılı kararıyla tapu kayıt maliki muris ...'ın yeni mirasçılık belgesinin düzenlendiği ve bu mirasçılık belgesine göre muris ...'ın ortaklığın giderilmesi davasında davalı olarak yer alan mirasçılarından başkaca mirasçılarının daha bulunduğu, ancak ortaklığın giderilmesi davasında davalı olarak yer almadıkları için dava konusu taşınmazın satış bedelinin paydaşlara dağıtımının yapılamadığı anlaşılmıştır.
Bu durumda mahkemece, davanın yeni bir esas numarasına kaydedilerek dava konusu 142 ada 7 parsel taşınmazın tüm paydaşlarının davalı olarak davaya katılımının sağlanması ve taraf teşkili sağlandıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davacı vekilinin talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş; bu nedenle ek kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Alacaklı, borçlu ...’a murisi ...’dan intikal eden ve mülkiyeti iştirak halinde bulunan ... İlçesindeki 142 ada, 7 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satılmak suretiyle giderilmesini talep etmiştir.
Dava konusu taşınmazın ½ payının ...’a, ½ payının ise ...’a ait olduğu; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 08/03/2011 tarihli ve 2011/155 Esas, 2011/140 Karar sayılı veraset ilamına göre ... ve muris ...’ın mirasçıları olarak ..., ... ve ...’ın belirlendiği ve bu mirasçıların davalı tarafta yer almaları sağlanarak, dava sonunda ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 22/05/2012 tarihli ve 2010/32 Esas, 2012/216 sayılı kararıyla ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiği; hükmün, 27/02/2013 tarihinde kesinleştiği şerh verilerek dosyanın 19/03/2014 tarihinde ... Satış Memurluğuna gönderildiği; dava konusu 142 ada, 7 parsel sayılı taşınmazın, 23/12/2014 tarihinde açık artırma suretiyle 35.050.00TL’ye ...’a satıldığı, anlaşılmıştır.
... Sulh Hukuk Mahkemesine, davacı ... tarafından 2/2/2015 tarihinde açılan başka bir davada, ortaklığın giderilmesi davasında esas alınan aynı mahkemenin 08/03/2011 tarihli, 2011/155 Esas ve 2011/140 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptali ile aynı mahkemenin 2014/4 sayılı satış dosyasından yürütülen satış bedelinin paylaştırılması işlemlerinin dava sonuçlanıncaya kadar durdurulması talep edilmiştir.
Mahkemenin 28/04/2015 tarihli ve 2015/35 Esas, 2015/136 sayılı Kararıyla, 2011/155 Esas, 2011/140 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline, ... ve ... hakkındaki doğru ve geçerli mirasçılık belgesinin mahkemelerinin 19/01/2015 tarihli ve 2015/161 Esas, 2015/12 sayılı Kararıyla verildiği belirtilerek, yeniden mirasçılık belgesi verilmesine yer olmadığına ve karar kesinleştiğinde satış dosyasındaki şerhin kaldırılmasına karar verilmiştir. Mahkemece, kesinleşme şerhi verilen bu karar 10/08/2015 tarihinde satış memurluğuna gönderilmiştir.
Satış Memurluğu, 25/08/2015 tarihinde yapmış olduğu ve 19/01/2015 tarihli ve 2015/161 Esas, 2015/12 sayılı mirasçılık belgesine dayandırdığı satış bedelinin paylaştırılması kararını hâkimin onayını sunmuş ise de, mahkeme 28/09/2015 tarihinde vermiş olduğu kararla, mahkemelerinin 2015/136 sayılı Kararıyla mirasçılık belgesinin iptal edildiğini gerekçe göstermiş ve satış memurluğunca hazırlanan satış bedelinin paylaştırılması kararını onaylamamıştır.
Davacı alacaklı 19/10/2015 tarihli dilekçesiyle, satış memurluğunun 2014/4 sayılı dosyasındaki satış bedelinin, muris ... mirasçılarını da gösteren 19/01/2015 tarihli mirasçılık belgesine göre paylaştırılmasını ve taşınmazın ihale alıcısı ... adına tescilini talep etmiştir.
Mahkeme 12/11/2015 tarihli ve 2010/32 Esas, 2012/216 sayılı Ek Kararında, ortaklığın giderilmesi davasında esas alınan 08/03/2011 tarihli mirasçılık belgesinin iptaline karar verildiğini gerekçe göstererek talebin reddine karar vermiştir.
Ek karar, davacı alacaklı vekili tarafından, mirasçılık belgesinin iptali davasındaki davacı tarafın talebi ve mahkemenin bu talebe uygun olarak vermiş olduğu, hüküm kesinleştiğinde tedbirin kaldırılacağına yönelik kararı gerekçe gösterilerek temyiz edilmiştir.
Öncelikle ve kural olarak, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13/04/2005 tarihli ve 2005/6-229 Esas, 2005/259 sayılı Kararında de belirtildiği üzere, ortaklığın giderilmesi davasında, bir ya da birkaç paydaşın davalı olarak gösterilmemesi nedeniyle, tarafı olmadıkları ortaklığın giderilmesi davasında verilen hüküm ile hakkı ihlal olunan bir ya da birkaç paydaşın, o hükmü temyiz hakkı bulunduğu gibi; aynı şekilde, ortaklığın giderilmesi davası sonucunda haklarını helal eden hükmün yargılamanın iadesi yolu ile ortadan kaldırılmasını isteyebileceği, başka bir ifadeyle yargılamanın iadesi yoluna başvurmakta hukuki yararı bulunduğu kabul edilmektedir.
Dava konusu olaya geldiğimizde, ortaklığın giderilmesi davasında taraf olmayan ancak, satışa konu taşınmazdaki paydaşların mirasçısı olduklarını belirten kişiler, ortaklığın giderilmesi davasında esas alınan mirasçılık belgesinin iptalini ve bu belgeye göre yapılacak olan satış bedelinin paylaştırılması işleminin durdurulmasını talep etmişler; bunun dışında, ihalenin feshine veya ortaklığın giderilmesi kararına yönelik yargılamanın iadesi yoluna başvurmuş değillerdir.
Bu durum karşısında, satış bedelinin 19/01/2015 tarihli mirasçılık belgesi esas alınarak dağıtılması ve tasfiyenin bu şekilde yapılmasına yönelik satış memurluğu kararının öncelikle mirasçılık belgesindeki hak sahibi ilgililere tebliği, herhangi bir itirazda veya başvuruda bulunulmaması halinde tasfiyenin onanması yönünde karar verilmesi gerekirken, hükme esas alınan 08/03/2011 tarihli ve 2011/155 Esas, 2011/140 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptal edildiği gerekçesiyle, satış memurluğunun satış bedelinin dağıtılmasına yönelik 25/08/2015 tarihli tasfiye kararının onanmaması; davacı tarafın, satış memurluğunun 25/08/2015 tarihli tasfiye kararının onanması yönündeki talebinin yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde ve ilgililere yapılacak bildirimlerden sonra değerlendirilmesi gerekirken ek kararla reddedilmesi doğru değildir.
Temyize konu ek kararın, belirtilen gerekçelerle bozulması gerekirken, ortaklığın giderilmesi davasında taraf olmayan kişilerce açılmış yargılamanın iadesi veya temyiz dilekçesi bulunmamasına rağmen, yazılı gerekçelerle ek kararın bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy