14. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.09.2015 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 30.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
_ K A R A R _
Davacı Hazine vekili, ... İlçesi, ... Köyü 174 ada 235 parsel sayılı mera niteliğindeki taşınmazın davalı tarafından amaca aykırı olarak biçilmek ve yapı yapılmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek müdahalenin önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, 174 ada 235 parsel sayılı taşınmaz bulunmadığından, davacının malik olmadığı bir taşınmaz üzerinde el atmanın önlenmesini isteyemeceği bu haliyle açılan davanın HMK 114/1-d maddesi gereğince davacının aktif dava ehliyeti bulunmaması sebebi ile dava şartı yokluğundan ve usulden reddine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı idare temsilcisi temyiz etmiştir.
Dava meraya elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.
Tapu Müdürlüğünün 28.10.2015 günlü yazısında ... Köyü kadastral parselleri 174 ada 1 parselde son bulduğundan dava konusu 174 ada 235 parselin bulunmadığı bildirilmiştir. Bu durumda dava konusu yerin kadastro haritasına göre neresi olduğu harita mühendisi veya fen bilirkişisi vasıtasıyla mahallinde tespit edilmeli, tarafların delilleri toplanmalı, değerlendirilmeli, bundan sonra işin esasına yönelik bir karar verilmesi yoluna gidilmelidir. Bu nedenle araştırma soruşturma yapılmaksızın, Tapu Müdürlüğünün cevabi yazısıyla yetinilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.