MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ : 6. Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, 23.06.2015 tarihinde verilen dilekçeyle irtifak hakkının terkini talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 24.01.2017 tarihli hükmün ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesince 19.10.2017 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz talebinin reddine dair ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.
-K A R A R-
Dava irtifak hakkının terkini istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine 19.10.2017 tarihinde sadece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi başkanının katıldığı karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Davalı tarafından ek karar temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve edilmeyen kararlar belirlenmiştir.
Dosya içeriğine göre, dava değeri 10000 TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değei ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçirli olan 47.530 TL’lık temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davalı tarafın temyiz hakkının bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin 19.10.2017 tarihli ek kararın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, görev ve Yetkileri hakkındaki Kanunun Toplantı ve Karar Başlıklı 46. maddesinde belirtilen; "her bir Daire bir başkan ve iki üyenin katılmasıyla toplanır, görüşmeler gizli yapılır, karar çoğunlukla verilir." hükmüne uyulmadan sadece Daire başkanı taraından verildiği anlaşılmış, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin 19.10.2017 tarihli ek kararının kaldırılarak davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesinin 19.10.2017 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davalı vekilinin temyiz talebinin reddine, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy