BÖLGE ADLİYE
MAHKEMESİ ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.05.2016 tarihinde verilen dilekçeyle satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.07.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin kabulüne, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/327 Esas, 2017/379 Karar sayılı ve 18/07/2017 tarihli kararının kaldırılması ile davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 22.10.2018 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü
K A R A R
Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/327 Esas, 2017/379 Karar sayılı ve 18/07/2017 tarihli kararının kaldırılması ile davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 22.10.2018 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK'nın, "kıyas yoluyla uygulanacak hükümler" başlıklı, 366/1. maddesinde, "Bu kanunun istinaf yoluyla ilgili 343 ila, 349 ve 352. maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." yönünde düzenleme mevcuttur.
Bu maddenin atıf yaptığı 6100 sayılı HMK'nın, "istinaf dilekçesinin reddi" başlıklı, 346/1. maddesinde "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344. maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder." yönünde düzenleme, HMK'nın 346/2. maddesinde ise, "Bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir. Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar." yönünde düzenleme mevcuttur.
Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde ve temyiz kanun yolu başvurusuna HMK'nın 366/1. maddesi uyarınca uyarlandığında, temyiz kanun yolu başvurusunun kesin olan bir karara ilişkin olması durumunda, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesince bu dilekçenin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir. Temyize konu kararı veren mahkeme sıfatı bulunmayan ilk derece mahkemesince, bu başvurunun reddine dair karar verilmiş olması, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeye aykırı görülmüştür. Dolayısıyla, davacı vekilinin süresinde yaptığı temyiz talebi kabul edilerek, Yerel mahkemenin Temyiz talebinin reddine ilişkin 22.10.2018 tarihli ve 2016/327 E-2017/379 K. sayılı ek karar kaldırılıp temyiz incelemesine geçildi:
6100 sayılı HMK'nin 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.
Dosya içeriğine göre, dava değeri 4.000,00TL olarak gösterilmiş, keşfen belirlenen değer olan 29.412,82 TL üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan 2018 yılı için 47.530,00TL’lik, temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacı tarafın temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nin 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davacı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, 11.03.2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy