MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12/12/2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/12/2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
_ K A R A R _
Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.
Davacı, 1355 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının ise 1356 parsel ile 1357 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, taşınmazından kadastro yoluna çıkarken yolunun genişliğinin davalıya ait taşınmazların bulunduğu yerde 1.40 metreye düştüğünü, bu sebeple davalıya ait 1356 ve 1357 parsel sayılı taşınmazlardan kendi taşınmazı lehine geçit hakkı tesis edilmesini talep etmiştir.
Davalı ... ... vekili, davacının geçit ihtiyacı içinde olmadığını, taşınmazının zarar göreceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., kendisine ait taşınmazın komşu arazilere nazaran daha küçük olduğunu, geçit tesis edilmesi halinde arazinin bütünlüğünün bozularak tamamıyla değer kaybına uğrayacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün davalılardan ... vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin 13.02.2019 tarih 2016/6365 Esas, 2019/1255 Karar sayılı ilamı ile, davacıya ait 1355 parsel sayılı taşınmazın yola cephesinin bulunduğu, Ancak, davacı taşınmazın güneyindeki genel yolun daraldığını ileri sürdüğüne göre, nispi geçit ihtiyacının bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece, davanın kabulü ile, 1355 parsel sayılı taşınmaz lehine; davalı ...'e ait 1358 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçmek kaydıyla 15/08/2019 tarihli fen bilirkişi raporu ve ekli krokide "C harfi" ile gösterilen 48,38 m2'lik alanda geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.
Hükmü, davalı ... ... vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.
6100 Sayılı HMK’nın 330. maddesi uyarınca davayı vekil ile takip eden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.
Mahkemece, davalı ... ... aleyhine açılan davanın reddine karar verildiği halde kendisini bir vekille temsil ettiren adı geçen davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususta hüküm kurulmaması doğru görülmemiş ise de, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle uyarınca davalı ... ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm sonucuna 5. madde olarak “5-Davalı ... ... yargılamada kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 2.725,00TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı ... ...‘e verilmesine” ibarelerinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.