(5271 S. K. m. 231) (5237 S. K. m. 50, 102, 105) (YCGK. 23.03.2004 T. 2004/6-41 E. 2004/70 K.)
Dava: Basit cinsel saldırı suçundan sanık İ. E.Ç.'ın yapılan yargılaması sonunda; değişen suç vasfına göre cinsel taciz suçundan mahkumiyetine dair İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2008 gün ve 2008/169 Esas. 2008/732 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden 5271 Sayılı C.M.K.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiği düşünülmemiş ise de, T.C.K.nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu işlediği halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verilerek yazılı şekilde eksik ceza tayin edilen sanık hakkında C.M.K.nın 231. maddesinin uygulanmasının önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkan hafif cezadan ötürü 2. kez ve başka bir biçimde yararlandırması anlamına geleceğinden olayda bu düzenlemenin uygulama yerinin de olmadığı. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 23.3.2004 gün ve 2004/6-41 Esas. 2004/70 Sayılı Kararında açıklandığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece oluşa uygun olarak, hasta bakıcı olan sanığın ameliyat için hastaneye gelen mağdureye tuvalette yardım ederken elbisesinin üzerinden cinsel organını arkasına sürttüğü ve sonraki gün ameliyattan çıktığında kontrol bahanesiyle gelerek göğüslerini ellediğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın eyleminin T.C.K.nın 102/1, 3-b maddelerinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçu niteliğinde olduğu gözetilmeyerek, aynı Kanunun 105/1. maddesiyle cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre ise;
T.C.K.nın 105/1. maddesinde hapis ve para cezaları seçenekli olarak öngörüldüğü halde, hükmolunan hapis cezası paraya çevrilerek aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırılık yapılması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek C.M.U.K.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy