(5237 S. K. m. 53, 103) (2659 S. K. m. 7, 23)
Dava: Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık A. B.'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.6.2010 gün ve 2008/147 Esas, 2010/179 Karar sayılı re'sen de temyize tabi hükmün süresi içince Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Suçun 5237 Sayılı T.C.K.nun 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Adli Tıp Kurumu Kanununun 7. ve 23. maddelerine göre suç tarihinde çocuk olan mağdurun muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi uzmanı bulundurulması gerektiği gözetilmeden usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulunun düzenlediği rapora itibar edilerek T.C.K.nun 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Davaya usulünce katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan Kurum vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tabi olan hükmün 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 26.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy