(5237 S. K. m. 103, 104)
Dava: Irza geçme, reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık G. K., çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ise sanıklar A. K., S.K., Y. Ü. ve G. Ü.'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık G.'ın ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi uyarınca teciline, diğer atılı suçtan mahkumiyetine, sanıklar A., S., Y. ve G.'in ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım etmeden mahkumiyetlerine dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.07.2007 gün ve 2005/575 Esas, 2007/330 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanıklara tayin olunan cezaların miktarına göre sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonara gereği düşünüldü:
Karar: Sanık A. K. hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismar suçuna yardım etmeden mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde; Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar Y. Ü., S. K. ve G. Ü. hakkındaki hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre 15 yaşından küçük mağdurenin 05.12.2004 tarihinde kendi rızası ile sanık G.'ın anne babası olan sanıklar A. ve S. ile birlikte ikamet ettiği eve geldiği, ancak bir kaç gün sonra mağdurenin anne ve babası olan Y. ve G. ile birlikte kaldığı ikametine döndüğü, mağdurenin 2005 yılının Ocak ayında tekrar sanık G. ile birlikte kaçtığı, mağdure ile sanık G.'ın bu esnada cinsel ilişkiye girmiş oldukları, 09.05.2005 tarihinde sanık G. ile babası A.'in yaptığı düğünle evlendirildiklerinin anlaşılması karşısında, mağdure ile sanık G.'ı evlendirmek suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismar suçuna yardım ettikleri iddia edilen mağdurenin annesi G., mağdurenin babası Y. ve sanığın annesi S.'nin olayın oluş biçimi nazara alınarak ve sosyal yaşam koşulları itibarıyla da suça bilinçli olarak katıldıkları sabit olmadığından bu sanıklar yönünden müsnet suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı gözetilmeyerek beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
Sanık G.K. hakkındaki hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluşa uygun kabule göre, sanık G.'ın 15 yaşından küçük mağdure ile 09.05.2005 tarihinde gayriresmi olarak evlenip rızası ile cinsel ilişkiye girdiği, bu eylemlerinin 09.10.2005 tarihine kadar devam ettiğinin anlaşıldığı, teselsül eden suçlarda suçun işlendiği tarihin teselsülün sona erdiği tarih olması ve bu tarihte yürürlükte bulunan kanuna göre cezalandırılması zorunluluğuna ilişkin yasal düzenleme karşısında, sanık hakkında tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde 01.06.2005 tarihi öncesi ve sonrası fiillerin bölünerek iki ayrı hüküm kurulması;
Sonuç: Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy