(5320 S. K. m. 8) (5237 S. K. m. 7, 37, 39) (5271 S. K. m. 231)
Dava: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık M.B.'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar İ.B., Y.B. (K.), O.A.ve M.D. (S.)'nin yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2007 gün ve 2007/98 Esas, 2007/209 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Tayin olunan cezaların miktarına göre, sanıklar M., İ. ve Y. müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Karar: Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar M., İ. ve O. hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar İ. ve O. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdure beyanı, sanıkların savunmaları, olayın ortaya çıkış şekli ve tüm dosya içeriğine göre, 15 yaşından küçük mağdureyi ailesinden isteyip düğün yaparak oğlu olan diğer sanık M. ile gayri resmi evlendiren ve sonrasında da kendi evinde bir arada yaşamalarına izin veren sanık İ.'in eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım eden niteliğinde olduğu ve 5237 sayılı TCK.nın 39. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 37. maddesi delaleti ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik CMK.nın231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, dosyaya içeriğine göre sabıkası bulunmayan ve yeniden suç işlemeyeceği kanaati oluştuğu için verilen hapis cezası da ertelenen sanık Orhan hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Sanıklar Y. ve M. hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;
Sanık M. ve mağdurenin anneleri olan sanıklar Y. ve M.'nun, yaşam koşulları gereği aile içerisindeki sosyal konumlarına, kırsal bölgelerdeki örf adet kurallarına ve olayın oluş ve ortaya çıkış şekline göre, atılı suçlara bilinçli olarak katılımlarının bulunmadığı gözetilmeden her iki suçtan beraatleri yerine, mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy