(5237 S. K. m. 43, 53) (1412 S. K. m. 321, 322)
Dava: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanıklar M. ve Y.'un, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık A.'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair Yumurtalık Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.09.2008 gün ve 2006/68 Esas, 2008/220 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar Y. ve A. ile sanık M. müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanıklar M. ve Y. hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanık Y.'un adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından, sanıklar hakkında TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmaması ise hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık M. müdafii ve sanık Y.'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar Y. ve A. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanık Y.'un adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olduğu halde, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun yalnız kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek 53/3. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanıklar Y. ve A.'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölüm hükümden çıkarılarak, yerine Sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin düzeltilerek ONANMASINA,
Sanık M. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihinden sonra sanığın 15.10.2005 tarihinde aynı mağdureye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile birlikte 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet etme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve nitelikli cinsel saldırı suçlarını işlediği iddiasıyla Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesine açılan kamu davalarıyla ilgili yapılan yargılama neticesinde 04.12.2006 tarihli karar ile, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet etme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından mahkumiyetine ve nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine karar verildiği, Dairemizin 10.01.2012 gün 2011/3412 Esas, 2012/107 Karar sayılı ilamıyla mahkumiyet hükümlerinin düzeltilerek onanmasına ve nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat hükmünün bozulduğu anlaşıldığından, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2006 gün 2006/166 Esas, 2006/546 Karar sayılı dosyası getirtilerek iddianamenin hangi tarihte düzenlendiği araştırılarak, inceleme konusu hükmün dayanağını oluşturan 10.03.2006 tarihli iddianamenin düzenlenmesinden önce tanzim edildiğinin tespiti halinde, Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2006 gün 2006/166 Esas, 2006/546 Karar sayılı ilamında belirtilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda kurulan hükümde TCK.nın 43. maddesinin uygulanması ile ortaya çıkacak fark miktarı cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık M. müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy