(765 S. K. m. 61) (5237 S. K. m. 35, 102) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Irza geçme suçundan sanık İ. E.'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.6.2011 gün ve 2010/192 Esas, 2011/66 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Irza geçmeye teşebbüs suçunu işleyen sanık hakkında 5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi gereğince suç tarihinde yürürlükte olan 765 Sayılı TCK.ile sonradan yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. maddeleri karşılaştırılırken 765 Sayılı TCK.nın 61. maddesinin tatbikinde azami had olan 2/3 oranında indirim yapıldığı halde buna karşılık gelen 5237 Sayılı TCK.nın 35/2. maddesi uyarınca azami oran olan 3/4 nispetinde indirim yapılması ve buna göre de lehe Kanun olan 5237 Sayılı TCK.nın 102/2-3a, 35/2. maddelerine göre hüküm kurulması gerekirken orantılılık ilkesine aykırı şekilde TCK.nın 35/2. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılıp buna göre 765 Sayılı TCK.nın lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle lehe kanunun tespitinde yanılgıya düşülmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek C.M.U.K.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 25.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy