(5237 S. K. m. 35, 103)
Dava: Cinsel taciz suçundan sanık D.M.'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Osmancık Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 15.2.2011 gün ve 2010/507 Esas: 2011/85 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: İddianame içeriğiyle müştekinin anlatımlarına göre sanığın olay günü takip ettiği müştekinin yanına gelip cinsel amaçla saçını tutmak istemesi ve müştekinin karşı koyarak ittirmesi sebebiyle eylemini tamamlayamaması karşısında fiilin, T.C.K.nın 103/1 ve 35. maddelerinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarına teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının tayin ve takdiriyle davaya bakma, kanıtları değerlendirme ve suç niteliğinin tayini görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hüküm kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek C.M.U.K.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 05.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy