(5237 S. K. m. 103) (5235 S. K. m. 11) (5271 S. K. m. 4)
Dava: Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık N. T.'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2011 gün ve 2010/333 Esas, 2011/218 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Katılan mağdurun aşamalardaki anlatımları, tanık beyanları, adli raporlara göre, sanığın 15 yaşından küçük mağduru kulübeye götürüp burada mağdurun arkasına geçerek zorla pantolonunu indirmeye çalıştığı, mağdurun direnmesi üzerine kollarından tuttuğu bu sırada tanıkların gelmesi üzerine neticeyi gerçekleştiremediği iddia edilmiş bulunması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 103/2 nci maddesinde düzenlenen vücuda organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçunu oluşturabileceği, bu suçtan dolayı yargılama yaparak delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak, 5235 s. Kanunun 11 ve CMK.nın 4 üncü maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 s. Kanunun 8/1 inci maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy