(5237 S. K. m. 103, 109)
Dava: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık B. S.'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkumiyetine dair Karaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.01.2012 gün ve 2010/158 Esas, 2012/13 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın mahkemede aşamasında yapmış olduğu savunması, bu savunmayı doğrular mahiyette bulunan Adli Tıp İzmir Grup Başkanlığının 08.07.2010 tarihli raporunda mağdurun iç sürüntü örneğinden en az iki erkeğe ait DNA profili içerdiğinin belirtilmesi, mağdurun kollukta alınan ifadesinde tuvalete girerken cami avlusunda yaşlı bir şahsı gördüğünü beyan etmesine karşın bu şahıstan yardım istemeye dönük bir girişimde bulunmaması, dosya arasında bulunan 1028 nolu mobese kayıtlarının mağdurun 17.09.2010 tarihli oturumda bıçağı boğazıma dayayıp bisikleti sürmemi istedi şeklindeki beyanını doğrulanmaması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın suç tarihinde 12 yaşında olan mağdura yönelik olan eylemlerini bıçak kullanmak suretiyle cebir veya tehditle işlediğine ilişkin mağdure beyanı dışında delil bulunmaması karşısında hükümlerde 5237 TCK'nın 103/4 ve 109/2 nci maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1 inci maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy