(5237 S. K. m. 53, 62, 109) (765 S. K. m. 59, 429) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık A. T.'nin yapılan yargılaması sonunda; eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyetine dair Gebze Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 2.5.2006 gün ve 2004/388 Esas: 2006/189 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanık C. hakkında reşit mağdureyi kaçırıp alıkoyma suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz bulunmadığından, kesinleşen bu hüküm yönünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması gerekmekte olup, mahkemenin ceza belirlemesinde alt sınırdan uygulama yapması karşısında sanığın eylemine karşılık gelen 5237 Sayılı T.C.K.nın 109/2, 109/5 ve 62. maddelerinin tatbiki halinde bulunacak hapis cezası miktarı 765 Sayılı T.C.K.nın 429/1 ve 59/2. maddelerinin tatbiki suretiyle bulunacak hapis cezası miktarıyla aynı ise de hapis cezasının yanında 53. maddesinde hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu da bulunduğundan 5237 Sayılı T.C.K.nın sanık aleyhine olduğunun gözetilmemesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Kararda 5237 Sayılı T.C.K.nın 109/2 ve 109/5. maddeleri uyarınca sırasıyla ayrı ayrı uygulama yapılarak cezanın belirlenmesi gerekirken, "109/1, 2 ve 5. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına" denilmek suretiyle hüküm kurulması,
Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 Sayılı T.C.K.nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileriyle ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek C.M.U.K.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy