(5237 S. K. m. 52, 58, 62, 226) (5275 S. K. m. 108) (5271 S. K. m.309)
Dava: Müstehcenlik suçundan sanık Y. U.'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 226/1-d-son, 62, 52/2 nci maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 3.000 Türk lirası adli para cezalarıyla cezalandırılmasına, aynı Kanunun 58/6 ncı maddesi uyarınca sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.12.2011 tarihli ve 2011/333-2172 sayılı kararının;
Karar: Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/1-c maddesinin, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hali olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve aynı maddenin 2 nci fıkrasının, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, sanığın adli sicil kaydında yer alan hangi sabıkası sebebiyle tekerrür koşullarının oluştuğunun ve dolayısıyla mükerrirlere özgü İnfaz rejimine tabi tutulmasına karar verildiğinin hükümde gösterilmediği gibi, sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlar nedeniyle tekerrür koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMUK. nın 309 uncu maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 05.04.2012 gün ve 2012/5630/20289 s. kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye ihbar ve dava evrakıyla birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:
Sonuç: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/1-c maddesinin, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hali olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve aynı maddenin 2 nci fıkrasının, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, sanığın adli sicil kaydında yer alan hangi sabıkası sebebiyle tekerrür koşullarının oluştuğunun ve dolayısıyla mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verildiğinin hükümde gösterilmediği gibi, sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlar nedeniyle tekerrür koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmasına göre; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.12.2011 tarihli ve 2011/333 Esas, 2011/2172 sayılı Kararının CMUK. nın 309 uncu maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümde yer alan, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK. nın 58/6 ncı maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 12.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy