(5237 S. K. m. 32)
Dava: İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın kovuşturma evresinde alınan 06.04.2013 tarihli savunmasında; "şizofreni hastası olduğunu, olay tarihinde kriz geldiğini ve bu kriz neticesinde iddianamede anlatılan olayları gerçekleştirdiğini" beyan etmesi, dosya içerisinde mevcut olan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınan 17.09.1998 tarihli raporda, sanığın ceza ehliyetini müessir ve kişide irade, şuur, hareket serbestisi ile olayları kavrayıp onlardan sağlıklı sonuçlara varabilme yeteneğini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan (şizofreni) denilen akıl hastalığı saptandığı ve 29.08.1993, 27.08.1993 tarihlerinde sanığı bulunduğu suça karşı ceza ehliyetinin olmadığı belirtildiği halde, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 05.06.2009 günlü ve Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 19.10.2009 tarihli raporlarında, 19.01.2002 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğu tam olup hakkında 5237 sayılı TCK.nın 32/1 veya 32/2 maddelerinin tatbikine mahal bulunmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın aynı Kanunun 32. maddesi kapsamında suç tarihi olan 24.07.2005 günü işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına engel veya fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmasına etkili akıl hastalığı ya da akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı hususunda rapor alındıktan sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy