(5237 S. K. m. 7, 58, 102, 105) (5275 S. K. m. 108) (1412 S. K. m. 321, 322)
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulurken adli sicil kaydına göre hakkında daha önceden tekerrür hükümlerinin uygulandığının görülmesi karşısında, müsnet suçlardan belirlenen cezaların 5275 sayılı CGTİK’nın 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi hükümleri uygulandığı sırada, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesine göre tekerrüre esas alınması gereken ilamın, sanığın adli sicil kaydındaki en ağır cezayı içeren ilam olması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan tekerrür uygulaması ile ilgili bölümün çıkarılarak, yerine "Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2012 gün ve 2011/54 Esas, 2012/539 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 2 yıl 4 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olan sanığın 5237 TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık hakkında infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer almayan ilamının tekerrüre esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,
Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilip lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulama denetime elverişli şekilde kararda gösterilerek yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Mağdurenin ruh sağlığının bozulması nedeniyle sanığın cezasında artırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 102/5 yerine aynı Kanunun 105. maddesi olarak yanlış gösterilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)