(5271 S. K. m. 172, 173)
İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesine sanık ... müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık ... müdafisinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı değerlendirmede başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz talepleri ile sanık ... müdafisinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
5271 sayılı CMK.nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanunun 173/1. maddesine göre mağdurenin kanuni temsilcilerinin kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz hakkının bulunduğu, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın tebliğ sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın merciince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden açılan kamu davasının reddinin gerekeceği nazara alınarak yapılan değerlendirmede sanık ... hakkında 09.01.2015 tarihinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen ek kararın mağdurenin kanuni temsilcilerine tebliğine dair tebligat parçasının dosyada bulunmadığı gözetilerek öncelikle tebligat yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararın kesinleşip kesinleşmediğinin belirlenmesi, bu kapsamda tebligat yapılmamış ise kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararın halen on dokuz yaşında bulunan mağdureye tebliğiyle karara itiraz halinde sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği, esasen Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 09.01.2015 tarihli "Ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar" verilmeden önce soruşturma dosyası içerisinde bulunan mağdurenin 06.06.2014 günlü savcılık ifadesinde de sanık ...'in ikinci eylemini inşaatta gerçekleştirdiğini söylemesi karşısında, daha sonra mahkemede alınan aynı yöndeki beyanının "Yeni delil" niteliği de taşımadığı ve mevcut haliyle açıklanan kanuni prosedür izlenmeksizin kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar ortadan kaldırılarak yeni iddianame düzenlenemeyeceği gözetilmeden Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yazısı üzerine bu suçtan açılan ikinci kamu davasında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)