MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ... haklarında mağdur ...’a yönelik ayrı ayrı), cinsel saldırı (sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik), nitelikli cinsel saldırı (sanıklar ... haklarında katılan ...’e yönelik ayrı ayrı)
HÜKÜM : Sanık ... hakkında atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına, sanıklar ....’ın atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.06.2018 gün ve 2018/44 Esas, 2018/212 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanık ...’in katılan ...’a yönelik cinsel saldırı ve sanık ...’in ise mağdur ...’a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından beraatlerine; sanık ...’in mağdur ...’a yönelik çocuğun cinsel istismarı; sanıklar ...in nitelikli cinsel saldırı; sanık ...’ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetlerine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2. madde ve fıkrasında yer alan “Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır” ve 5271 sayılı CMK'nın 34/2. madde ve fıkrasında bulunan “Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aynı Kanunun 291/1. maddesindeki temyize ilişkin on beş günlük kanuni sürenin belirtilmesinin yanı sıra süresinde verilen temyiz dilekçesiyle talep edildiği takdirde gerekçeli hükmün tebliğinden işlemeye başlayan yedi günlük süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesinin zorunlu olduğuna dair CMK’nın 295/1. maddesinin de yer alması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık ... ile katılan mağdur ... vekilinin temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu kabul edilip, katılan Bakanlık vekilinin sanık ...’in katılan ...’a yönelik cinsel saldırı ve sanık ...’in mağdur ...’a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan beraat hükümlerini, katılan mağdur ... vekilinin ise sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmü ile sanıklar ....haklarında bu suçtan kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri gözetilerek gereği görüşüldü:
Sanık ... ve müdafisi ile sanık ...’in temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ... ve müdafisi ile sanık ...’in temyiz dilekçelerinde herhangi bir temyiz sebebi bildirmedikleri anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanıklar .... müdafileri, sanık ... ve müdafisi, mağdur ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanıklar.... müdafileri, sanık ... ve müdafisi, mağdur ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanık ...’in katılan ...’a yönelik cinsel saldırı ve sanık ...’in mağdur ...’a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından beraatlerine, sanık ...’in mağdur ...’a yönelik çocuğun cinsel istismarı, sanıklar...’in nitelikli cinsel saldırı, sanık ...’ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetlerine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanıklar..... müdafileri, sanık ... ve müdafisi, mağdur ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy