(5237 S. K. m. 30, 35, 103)
Dava: Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Karar: Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurun aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın on beş yaşından küçük mağdur ...'e organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunmaya teşebbüs ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sabit olan eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 103/2, 35/2. maddelerine göre hüküm kurulması,
Sanık müdafisinin mağdur ...'in on beş yaşından büyük gösterdiğini beyanla bu hususun araştırılmasını talep etmesi karşısında, öncelikle mağdurun resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması ve on beş yaşını bitirmediğinin tespiti halinde veya resmi kurumda doğduğunun belirlenmesi durumunda olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdur ...'nın aşamalarda değişen ve diğer mağdurun beyanlarıyla çelişen anlatımları, iddia ettiği eylemden sonra da sanığın evinde kalmaya devam etmesi, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın olay tarihinde on altı yaşındaki mağdur ...'ya yönelik organ sokma düzeyine varmayan istismar eylemini tehditle gerçekleştirdiğine dair ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 04.02.2020 gün ve 2019/2796 Esas, 2020/279 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.04.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)