(743 S. K. m. 668)
Dava: Davacı tarafından, davalı aleyhine 14.6.1973 gününde verilen dilekçe ile su geçirmek maksadıyla davalı taşınmazında geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.2.1975 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı avukatı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacının, 79 parsel sayılı taşınmazından motorla çıkardığı suyu 32 parsel sayılı tarlasına akıtabilmek için davalıya ait 55 sayılı parsel üzerinde bedeli karşılığı mecra hakkı tesisi istediği anlaşılmaktadır. Davada Medeni Kanununun 668. maddesine dayanılmıştır. Genel sudan yararlanmak söz konusu değildir. Olayın özelliğine ve dava konusuna göre davacının diğer bir tarlasının da sulanabilmesi için davalı yükümlülük altına sokulamaz. Kaldı ki, davalının 32 parsel sayılı tarlasının yeraltı suyunun motorla çıkarılabileceği, ondan yararlanılabileceği saptanmıştır. Bunun masrafının, davalıya ödenecek bedelden fazla olması davanın kabulünü gerektirmez. M.K. nun 668. maddesi hükmünün davacı yararına yorumlanması olanağı yoktur.
Hukuki dayanaktan yoksun olan davanın reddi gerekirken kabulü ile yazılı olduğu biçimde karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle usul ve kanuna aykırı olan hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine 8.5.1975 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy