(743 S. K. m. 671)
Dava: Davacılar vekili tarafından, davalılar alyhine 15.4.1974 gününde verilen dilekçe ile 75 ada 131 parselden müvekkillerine ait 6 parseldeki binaya geçiş için geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 22.9.1976 günlü hükmün Yargıtay'ca, incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar tarafından geçit hakkı tesisi istenen 131 sayılı parselin davalılara aidiyeti mahkemece karar bağlanmış ve tapuya tescil edilmiştir. Davacılara ait binanın bu tescil kararından önce inşa olunduğu anlaşılmakta ise de; bina inşasına başlandığından o tarihteki 6 sayılı parsel malikleri aleyhine müdahalenin önlenmesi davası açıldığı, uyarılmış olmalarına rağmen inşaata devam edildiği ve sonunda aleyhlerine men kararı verildiği getirtilen dosyalarla saptanmıştır. Davacı tarafa ait binanın bu biçim inşasındaki haksızlık böylece belirlendiğine göre geçit hakkı isteği ile açılan bu davada iyiniyet üzerinde durmağa gerek yoktur. Bir kısım davacılar sözü edilen men kararından önce bu binadan daireye almışlarsa da onların iktisabı ve iyiniyeti dahi davalıları ilgilendirmez. M.K. nun 671 maddesine göre genel yola çıkmak için kafi yolu bulunmayan taşınmaz sahibi, komşu taşınmazdan geçmek için uygun bir yerin kendisine terkini isteyebilir. Davacılara ait binanın kain bulunduğu 6 sayılı parsel genel yola cepheli olduğuna göre olayda yasal koşul yok demektir. Kaldı ki, davacılara ait binada tadilat yapmak sureti ile genel yoldan giriş sağlanabileceği 29/4/1976 günlü üç kişilik uzman bilirkişi kurulu raporunda açıklanmıştır.
Mahkemece davanın reddine dair verilen karar doğru olup buna karşı ileri sürülen itirazları yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazların reddile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASI, 28.12.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy