(818 S. K. m. 22)
Davacı vekili tarafından davalıları aleyhine 21.05.1975 gününde verilen dilekçe ile 6495 parseldeki binanın ikinci katının satış vaadi sözleşmesi gereğince müvekkili adına tescili istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; Davanın reddine dair verilen 12.11.1976 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Satışı vaadolunan bir bağımsız bölümün arsa payının satış vaadi sözleşmesinde gösterilmemiş olması sözleşmenin bu nedenle geçersizliğini gerektirmez. Arsa payı belli ise veya belli edilebilirse sözleşmenin infaz olanağı var demektir. Mahkemenin geçersizliğe ilişkin gerekçesinde isabet görülmemiştir. Ancak;
Davacıya satışı vaadolunan kat ile birlikte taşınmazın tümünün halen müşterek mülkiyet mevzuu olduğu ve davalılardan başka paydaş da bulunduğu dosyadaki tapu karşılık yazısından anlaşılmaktadır. Tüm paydaşların yer almadığı bir dava ile arsa payının tespiti istenemez. Dava konusu kat için tefrik edilmiş arsa payı bulunmadığına arsa paysız kat tescili de mümkün olmadığına göre mahkemece davanın reddine dair verilen karar doğru olup buna karşı ileri sürülen itirazları yerinde görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA ve onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18.05.1977 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy