(743 S. K. m. 671)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.10.1976 gününde verilen dilekçe ile müvekkiline ait 28 parselin genel yola çıkışı olmadığından davalılara ait 20 ve 35 sayılı parsellerden geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.5.1977 günlü hükmün Yargıtay'ca, incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle ve ayrıca davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1 - Davacı, 28 sayılı parselinin genel yola çıkışı bulunmadığından evvelce 30 parsel lehine, 20 ve 35 parseller aleyhine tesis edilen geçit yerinde kendisine de geçit hakkı tanınmasını istemiştir. Bu istek 30 sayılı parsel malikinin geçit hakkını etkileyebileceğinden o parsel malikine de husumet yönelttirilmeden davaya bakılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
2 - Geçit hakkı karşılığında ödenecek paranın miktarını tayinde, tüm taşınmazın geçit hakkı tesis edilmeden önceki değeri ile geçit hakkı yükümlü haldeki değeri arasındaki fark esas alınır. MK. nun 671. maddesinde yazılı(tam ivaz)ın belli edilmesinde bu husus gözönünde tutulmak gerekir. Bu değer farkı, geçit yerinin durumuna göre değişebileceği gibi külfetin mahiyet ve miktarı da bunda etken olabilir. O halde, tam ivazın belirtilen şeklide tespitinden sonra lehine geçit hakkı tesis edilen taşınmaz maliklerinin bu bedele ne oranda iştirak etmeleri gerektiği takdir olunarak davacının kime ve ne miktar ödemede bulunacağı karar yerinde açıklanmak icabeder. Ayrıca, (Ödeme veya depo etme halinde tescile) şeklinde şarta muallak değil paranın tahsiline ve geçit hakkının tesciline şeklinde hüküm kurulmak gerekir.
Davalıların diğer temyiz itirazları yersiz ise de, tarafların temyiz itirazları bu bakımlardan yerindedir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraflar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün belirtilen yönlerden BOZULMASINA 29.11.1977 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy