(818 S. K. m. 397)
Dava: Davacı (H) vekili tarafından, davalı (A) aleyhine 2.6.1975 gününde verilen dilekçe ile davalının 33 parsel sayılı taşınmazdaki payını satış vaadi sözleşmesine dayanarak tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.3.1976 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi (E.D.) vs. vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davalı (A) vekili Avukatı (Ç)ye ilam 8.4.1976 günü tebliğ edilmiş ve davalı bundan sonra 25.4.1976 günü vefat etmiştir. Bu durumda temyiz süresi vekile yapılan tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlayıp müvekkilin sonradan ölmesi onun mirasçılarına ikinci bir tebligat yapılmasını gerektirmez.
Mahkemece kararı 8.4.1976 gününde usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine ve ölenin mirasçıları 15 günlük kanuni süre geçtikten sonra 8.9.1976 gününde hükmü temyiz etmiş olduklarına göre süre aşımı nedeniyle dilekçesinin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kanuni süre geçirildikten sonra verilen temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz peşin harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine 3.2.1977 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy