(818 S. K. m. 511, 517)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 2.6.1975 gününde verilen dilekçe ile ölünceye kadar bakma akdi gereğince davalıların murisi (P)ye ait 946 ada 3 parseldeki 16/17 payının 1/4 ünün müvekkili adına tescili istenmesi üzerine davalılardan (S), (H) ve (Z) de karşılık dava ile senedin iptalini talep etmekle yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın kabulüne, karşılık davanın reddine dair verilen 25.5.1977 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi (H.U.) dışındaki davalılar vekili tarafından telep edilmekle ve ayrıca davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1 - a) Dava, (S.U.)ya vekaleten açılmıştır. Herne kadar dava dilekçesine davacıya velayeten düzenlenmiş olan vekaletname eklenmişse de sonradan bunun farkına varılmış, davacı şahsen vekalet vermiş ve yapılan işlemlere icazeti bulunduğunu açıkça bildirmiştir. Hukukta icazet geriye doğru yürür. Bu itibarla, mahkemece davanın usulen açılmış olduğunun kabulü yerindedir.
b) Davacı ile davalıların miras bırakanı (P) arasındaki ölünceye kadar bakma akdi yasal koşullara uygun olarak düzenlenmiştir. Gerek sözleşmenin düzenlendiği tarihte, gerekse ölümüne kadar murisin şuurunun yerinde bulunduğu rapor ve hatta bizzat davalı tanıklarının sözlerile saptanmıştır.
c) Akit gereğinin yerine getirilmediği muris tarafından sağlığında iddia edilmediğine göre, onun ölümünden sonra bu hususu mirasçılar ileri süremezler. Kaldı ki, davacının babaannesi ile birlikte oturduğu ve daha ziyade ona manevi destek olduğu anlaşılmıştır. Öte yandan, (H.U.), (H.Ü.) ve (Z) tarafından vergi dairesi müdürlüğüne hitaben verilen Kasım 1974 günlü dilekçede muris (P)nin taşınmazdaki payının 1/4 ünü (S.U.)ya bakma şartile verdiği ifade edilmiş ve 3. maddede de (Biz mirasçılar ölünceye kadar bakma akdini kabul ettiğimize göre...) sözlerine yer verilmiştir.
ç) Mirasçılardan mal kaçırmak, mahfuz hisse kaidelerini bertaraf etmek amacı ile böyle bir akdin yapıldığı ve tasarruf nisabının aşıldığı yolundaki itirazlara bu davada itibar edilemez. Tasarruf nisabı aşılmışsa bu husus tenkis davasına konu olabilir.
Açıklanan bu nedenlere ve dosya kapsamı ile mahkeme kararında yazılı diğer gerekçelere göre davalılar ve mütekabil davacıların hükme yönelik itirazları yerinde görülmemiştir.
2 - Dava dilekçesinde dava değeri 400.000 lira gösterilmiştir. Davacının kabul edilen davası bakımından bu miktar üzerinden dava tarihindeki tarife uyarınca davacı lehine vekalet ücreti takdir edilmek gerektiği gibi, davası reddolunan karşılık davacılar aleyhine de paylarına düşen miktar üzerinden vekalet ücreti hesap ve takdir olunmak, davalılardan (H.U.) davayı kabul ettiğine göre bu husus da gözönünde tutulmak icabederken asıl ve mütekabil davalar için 1000 er lira vekalet ücretine hükmolunması doğru değildir.
Davacı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerindedir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine, davacı (S.U.) vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün vekalet ücreti yönünden BOZULMASINA, 11.4.1978 gününde oybirliğile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy