(1086 S. K. m. 186)
Dava: Davacı Mustafa vekili tarafından, davalı Halil aleyhine 19.1.1973 ve Ayşe tarafından da 7.3.1974 gününde verilen dilekçeler iyi niyetli muhdesata taban taşınmazın adlarına tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; sonradan meydana gelen paylı ve müşterek durum isteğin kabulüne engel olduğundan davanın reddine dair verilen 19.12.1978 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar avukatı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava konusu taşınmazın tamamı başlangıçta davalılardan Halil'e ait iken dava açıldıktan sonra diğer davalılara pay intikal ettirilmiştir. HUMK. nun 186. maddesi hükmüne göre davacılar sonradan pay temellükünde bulunan bu kişilere karşı da temlik isteğini ileri sürebilirler. Olaya göre şahsi hakkın belirlenen biçimde kullanılmasında yasal engel yoktur. Kaldı ki, Halil'in dava açıldıktan sonra kendi yakınlarına pay vermesinde iyiniyetli davranmadığı, davacıların temlik istemek hakkını ortadan kaldırmak amacını taşıdığı ve diğer davalıların gene aynı amaçla buna katıldıkları da anlaşılmaktadır. Bu durumun davacıların şahsi hakkın kullanmalarına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeksizin aksi görüş ve düşünce ile davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Davacıların temyiz itirazların kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerle usul ve kanuna aykırı olan hükmün BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 20.3.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy