(743 S. K. m. 2)
Dava: Davacı Durmuş Ali vekili tarafından davalı Orhan aleyhine 31.8.1978 gününde verilen dilekçe ile şahsi hakka dayanarak ferağa icbar suretiyle tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda davanın reddine dair verilen 2.4.1980 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Burdur Noterliği'nce re'sen düzenlenen 20.12.1977 gün ve 19393 sayılı sözleşme ile davalı Orhan dava konusu taşınmazları Durmuş Ali'ye Durmuş Ali'de Antalya İli ... Mahallesi Çifteköprüler Mevkiinde kain ve tapunun 973 (873) ada 11 parsel sayılı taşınmazdaki 1,4 ve 18 numaralı daireleri Orhan'a vermeyi taahhüt etmişlerdir. Durmuş Ali vekili müvekkilinin tahahüdünü yerine getirmiş ve Antalya İli ... Mahallesi Çifteköprüler Mevkiinde 973 (873) ada 11 parsel sayılı taşınmazdaki 1,4 ve 18 numaralı daireleri Orhan'a temlik etmiştir. Orhan ise, bu sözleşme hükümlerini yerine getirmekle görevlendirdiği vekilini azletmiş ve sözleşmenin kendisine yüklediği edimi ifadan kaçınmıştır.
Davacı vekili işbu dava ile sözleşme hükümlerini yerine getirilmesi için davalının ferağa zorlanmasını ve dava konusu taşınmazların müvekkili adına tescilini istemiştir.
Mahkemece, sözleşmenin geçersizliğinden ve bu nedenle davalı ifaya zorlanamayacağından bahisle dava reddedilmiştir.
Yüksek HGK.nun 6.6.1979 gün ve 1978/14-190 esas 1979/799 karar sayılı ilamlarında açıklandığı üzere, bir sözleşmenin taraflarından birisi o sözleşmenin ifa olunacağı konusunda o güne kadar süre gelen davranışları ile karşı tarafa tam bir güvence vermiş ve karşı tarafta sözleşmenin yerine getirileceği inancına iyiniyetle bağlanarak kendine düşen edimleri yerine getirmiş ise artık sözleşmenin geçersizliğini ileri sürmesi hakkın kötüye kullanılması niteliğini taşır ve bu savunma yasal himayeden yoksun kalır. Bu olayda da davalının sözleşmenin geçersizlik nedenine dayanan savunması hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Bu durum karşısında davalı sözleşmenin geçersizliğini ileri sürerek akdin icrasından kaçınamaz.
Bu bakımdan davının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması, isabetli bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz edene iadesine 1400 lira duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı Durmuş Ali'ye ödenmesine 25.11.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy