(743 S. K. m. 639) (766 S. K. m. 33)
Dava: Davacı Hazine vekili tarafından, davalı Halide aleyhine 10.9.1974 gününde verilen dilekçe ile tapulu taşınmazlara müdahalenin meni ve ecrimisil istenmesi üzerine kadastro sıfatıyla yapılan duruşma sonunda; davalının mukabil davasının kabulü ile 14 ve 62 parsel numaralı taşınmazların davalı adına tesciline dair verilen 8.3.1979 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Hazine 18.2.1958 tarih ve 37-38 numaralı tapu kaytılarına dayanmaktadır. Bu taşınmazların mütegayip eşhastan kaldığı mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenen tanık beyanı ile de teyit edilen tapu kaydının iktisap hanesindeki açıklamadan anlaşılmaktadır. 766 sayılı Kanunun 1617 sayılı Kanunun 20. maddesiyle değişik 33/son maddesi gereğince firari ve mütegayyıp kişilerden kalan bu gibi yerlerin kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisabı mümkün değildir. Davalı dava konusu 14 ve 62 parsellerin murisine iskanen tahsis edildiğini savunmaktadır. Bursa Toprak ve İskan Müdürlüğünün 19.2.1975; 19.6.1976; 21.10.1975; 20.7.1976 günlü yazılara ve muhallinde yapılan uygulama ile dava konusu yerlerin davalı murisine tahsis edildiğine dair bir kayıt olmadığı sabit olmuş, mahkemece de kaydın ademi mevcudiyeti kabul edilmiş, tahsisin varlığı tanık beyanına dayandırılmıştır.
İskan yoluyla tahsis ancak resmi kayıtlarla ispat edilebileceğine ve bu gibi yerlerin zilyetlikle iktisabı da mümkün olmadığına göre yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 8.12.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy