(743 S. K. m. 710) (1086 S. K. m. 8)
Dava: Davacı İ. E. vekili tarafından, davalı A. E. (Kantarcı) aleyhine 16.3.1982 gününde verilen dilekçe ile 1011 parsel lehine geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.7.1983 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davalı vekilinin İzmir'deki davalarından söz ederek birkaç kez mazeret teli göndermesi ve böylece davayı sürüncemede bırakması karşısında diğer tarafın da bu mazeretlere itirazı gözönünde tutularak mahkemece davalı vekiline gıyap kararı çıkarılmasında, buna rağmen gelmemesi üzerine gıyabında duruşma icrasında bir usulsüzlük görülmemiştir.
119.560 lira tazminat karşılığında geçit hakkı tesis edildiğine göre davalı tarafın davayı Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılması gerektiği yolundaki göreve ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir.
Geçit Hakkı mülkiyetin gayrı aynî haklardandır. Böyle bir irtifak hakkının kurulması irtifak hakkı sahibinin bu yerden yararlanmasına engel olmamak kaydıyla mülkiyet hakkı sahibi olan kişinin haklarına halel getirmez. Geçit hakkı tesis edilen yerin altında su borusu bulunmuş olsa bile davacının üstünden geçmesine engel olunduğu saptanmadıkça davalı bunu sebep göstererek geçit hakkı kurulmasına ve bu yerden davacının yararlanmasına karşı çıkamaz. Bu yöne ilişkin itirazlar da yerinde değildir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy