(743 S. K. m. 639) (818 S. K. m. 213) (634 S. K. m. 10, 12, 14)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.10.1981 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.2.1984 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Arsa sahibi ile müteahhit arasındaki inşaat sözleşmesi adi biçimde düzenlenmiş olup mülkiyet nakline yeterli bir belge değildir. Arsa sahiplerinin müteahhide verdikleri vekaletnameye istinaden müteahhitle davacı arasında da re'sen düzenlenmiş bir sözleşme yoktur. BK. nun 213. maddesine uygun bir sözleşme bulunmadığına göre davacının satış vaadinden bahis ile tescil istemesi olanaksızdır. Müteahhit edimlerini yerine getirmemiş, inşaatı yarıda bırakıp ayrılmıştır. Davacının inşaatın tamamlanmasındaki katkısı taşınmaz mülkiyetinin kendisine geçirilmesi için arsa sahibini zorlamaya sebep teşkil etmez. Öncelikle bu yönden davanın reddi gerekirdi.
Kabule göre de, 6785 sayılı İmar Kanununa 1605 sayılı Kanunla getirilen ek 2. maddede sözü edilen imar talimatnamesi İmar ve İskan Bakanlığı'ca 7.8.1975 günü çıkarılmış olup buna göre kaloriferli konutlarda 8 daireden kalorifersizlerde 12 daireden fazla olanlarda kapıcı dairesi ayrılması zorunludur. Bu zorunluluk karşısında projenin mevzuata uygun yapılmış olması binanında projeye uygun olması veya islah ile projeye uydurulması icabeder. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunununun gerek 12 gerekse 14. maddelerinde kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulurken projenin tapu idaresine verilmesi zorunluluğu hükme bağlanmıştır. Aynı Yasanın 10. maddesine göre, kapıcı dairesi ortak yerlerdendir. Ortak yerlerin bağımsız bir bölüm olarak nitelendirilmesi ve satışa konu edilmesi mümkün değildir.
O halde, tapu idaresine verilen plan ve projeye aykırı olarak kapıcı dairesinin bağımsız bölüm şeklinde arsa payı belirtilerek özel mülkiyet olarak irtifak tablosunda gösterilmesi yasaya aykırıdır. Davacının yasaya aykırı bu durumdan yararlanarak mülkiyet edinmesi düşünülemez. Alınan bilirkişi raporunda açıklanan yasal durum itibarıyla bir mütalaaya yer verilmemiştir. Diğer bir ifade ile dava konusu dairenin özel mülkiyet konusu olabilecek bir yer mi, yoksa projeye göre kapıcı dairesi mi olduğu kesinlikle açığa kavuşturulmamıştır. 10 numaralı daire bakımından mütalaa verilirken mahkemece hükme bağlanan 2 numaralı depo yönünden raporda gerekli izahat yoktur.
Bütün bu hususlar gözününde tutulmadan yazılı gerekçe ile ve yazılı şekilde davanın kabulü doğru görülmemiştir.
Sonuç: Açıklanan nedenle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin alınan harcın talep halinde yatırana iadesine, 28.1.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy