(818 S. K. m. 18)
Dava: Davacı Cemil tarafından, davalı Sebahattin aleyhine 11.1.1984 gününde verilen dilekçe ile şahsi hakka dayanarak ferağa icbar suretiyle tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 14.11.1984 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı Cemil vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Dava, şahsi hakka dayanarak ferağa icbar suretiyle tescil istemine ilişkindir. Davaya dayanak yapılan, dosyadaki suretine nazaran Düzce Birinci Noterliği'nce 25.8.1975 gün ve 8459 sayı ile düzenlenen resen satış vaadi senedi ile Sebahattin, S.S. Düzce ...... Yapı Kooperatifi'ndeki ortaklık hissesinin yarısını onüçbin lira karşılığında satmayı vaad ve taahhütte bulunmuş, satış bedelini aldığını bildirmiş, Cemil'de bu vaadi kabul etmiştir.
BK.nun 18. maddesi uyarınca tarafların kullandıkları sözlere ve deyimlere bakılmaksızın onların gerçekte amaçladıkları hukuki sonuçlara göre, olayı değerlendirmek ve yorumlamak gerekir. BK.nun 18. maddesinde öngörülen bu kural açısından olay değerlendirildiğinde, Sebahattin, satış vaadi sözleşmesinde, sözü edilen kooperatifteki ortaklık hissesini değil, gerçekte kendisine isabet edecek arsanın yarı payını, Cemil'e devretmek vaadinde bulunmuştur. Nitekim daha önce davalı tarafından düzenlenen 9.7.1973 günlü harici senette, bu durumu doğrulamaktadır.
Davaya dayanak yapılan sözleşme, gerek şekil ve gerekse esas bakımından yasal şartları haiz olmakla, hukuken geçerlidir. Davacı, edimini yerine getirmiş olmakla, davalının tek taraflı fesih ihbarı hukuken bir sonuç doğurmaz. S.S. Düzce ...... Yapı Kooperatifi adına kayıtlı olan 147 parsel sayılı taşınmaz, tashih suretiyle 8.8.1983 günü Sabahattin'in mülkiyetine geçmiştir. Bu suretle, hukuken geçerli olan satış vaadi sözleşmesinin de ifa olanağı doğmuş olmakla, kendi edimini yerine getiren davacı, karşı tarafın da edimini yerine getirmesini isteyebilir. Bu itibarla, davanın kabulü gerekirken aksine bazı görüş ve düşünce ile reddi, isabetli bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının davacıya iadesine, 11.6.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy