(818 S. K. m. 213) (35 S. KHK. m. 10)
Dava: Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 8.3.1984 gününde verilen dilekçe ile ferağa icbar suretiyle tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda, davanın reddine dair verilen 28.12.1984 günlü hükmün Yargıtay'ca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar T. ve M. ile Mersin Bir Nolu Tasfiye Kurulu vekili tarafından istenilmekle; dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar, Mersin Birinci Asliye Hukuk Mahkemesi'nce tasfiyenin kaldırılması isteği kabul edilen ve ödeme planında teminat olarak gösterilen banker A.'ya ait iki parça taşınmazın, satış vaadi sözleşmesine dayanarak ferağa icbar suretiyle adlarına tescilini istemişlerdir. Mahkemece, dava reddedilmiştir.
35 sayılı Kanun Hükmündeki Kararnamenin 10. maddesine 53 sayılı Kararname ile eklenen 7. fıkrasına göre, görevli mahkemenin teminat olarak gösterilen dava konusu taşınmazların serbest bırakılmasına dair bir kararı olmadıkça, satış vaadi sözleşmelerinin yerine getirilmesi olanağı bulunmadığından davanın reddi sonucu itibariyle doğrudur.
Sonuç: Bu itibarla, davacılar ve vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu bakımından doğru olan hükmün ONANMASINA, 26.11.1986 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Davacılar satış vaadi sözleşmesi uyarınca davalı adına tapuda kayıtlı taşınmazların üzerindeki bütün takyitler ile birlikte adlarına tescili istemişlerdir. Hasım olarak taşınmaz sahibi banker ile tasfiye kurulu gösterilmiştir. Dava konusu gayrimenkullerin de dahil bulunduğu taşınmazları, bankerin teminat göstermesi ile güvence kabul edilerek tasfiye kararı kaldırılmış bu tasfiye kararının kaldırılmasından sonra davalı satış vaadi sözleşmesi ile taşınmazların davacılara satışını taahhüt etmiştir. Taşınmaz kayıtlarına satış vaadi şerhi de konmuştur. Dava konusu gayrimenkullerin teminat olarak kabulü ile tasfiye kararının kaldırılmasında bu teminatları yasal güvence ipoteği hükmünde kabul etmek gerekir. Davacılar bu teminat ipoteği ile tescile rıza göstermiş ve talep etmişlerdir. Verdikleri satış bedeli para da tasfiye kurulunca kabul edilmiş borçların karşılığı olarak kaydedilmiştir. Mahkeme tasfiye işlerini tedvire görevli Birinci Asliye Hukuk Mahkemesidir. Tasfiyesi kaldırılmış olan davalı veya alıcı davacıların tasfiye kuruluna müracaatla önceden satış için izin istihsal etmesi müsaade edilmemesi halinde görevli Asliye Hukuk Mahkemesine müracaatla satış iznini dava yolu ile almaya çalışması kesin kural değildir.
Aynı mahkeme tasfiye işleri ile görevli bulunduğuna, davacı takyitlerin fonksiyonuna halel gelmeden adına tescile karar verilmesini istediğine, takyitler her zaman hükümlerini yerine getireceğine tasfiye kurulunca açık kalan alacak miktarı için istendiğinde satışa karar verilebileceğine ve aynı Asliye Mahkemesinin 35 sayılı K.H. Kararnamenin 10. maddesinin (53 sayılı KHK. nin 4. maddesi ile eklenen) 7. fıkrası hükmüne göre görevli mahkemenin teminat olarak gösterilen malların bir kısmının alacaklıların menfaatini haleldar etmemek kaydı ile, şartlı veya şartsız olarak serbest bırakılma durumunu inceleyebileceğine takyitli satışla alacaklıların ve tasfiye kurulunun asla zararı düşünülemeyeceğine göre mahkemenin bunları nazarı itibare alarak olayları bu yönde hukuki tavsife tabi tutarak neticeye gitmesi lazımdır. Teminat miktarı gösterilerek taşınmazlar kaydı üzerine işlenerek tescile karar verilmesinde yasal hiçbir sakınca yoktur.
Bu nedenle çoğunluğun onama kararına karşıyım. Hükmün yukarıda açıkladığım nedenlerle bozulması düşüncesindeyim. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy