(743 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki arsa payı düzeltilmesi ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hükmün, Dairemizin 21.1.986 gün ve 1985/3835-1986/336 sayılı ilamıyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki inşaat sözleşmesine göre, arsa sahipleri ile müteahhit 6 pafta, 254 ada 38 parsel nolu taşınmaz üzerinde inşa olunacak 10 daireli binanın zemin hariç birinci, ikinci, üçüncü katlardaki üstüste üç dairenin arsa sahiplerine, diğer 7 dairenin de müteahhite ait olacağı hususunda anlaşmışlardır. 10.6.1984 günlü bilirkişi kurulu raporuna göre bina inşa ve ikmal edilmiş olup meskundur. Arsa sahipleri de sözleşme uyarınca kendilerine kalması gereken daireleri almış ve tapuda adlarına geçirmişlerdir. Arsa sahiplerinin binanın diğer daireleri üzerinde artık bir hakkı söz konusu olmamak gerekir.
Müteahhit, sözleşmeye uygun olarak binayı 10 daire halinde yapmış olmasına rağmen daireleden biri (ki halen dava konusu olan daire) otopark olarak projede gösterilmiş, bina sanki 9 bağımsız bölüm imiş gibi her bir bağımsız bölüme 10/90 arsa payı tefrik edilmiş ve tapuda bu suretle kat irtifakı kurulmuştur. Sözleşmeye göre müteahhide kalması gereken 7 daireden birini teşkil eden dava konusu daireyi müteahhit davacıya haricen satmış ve fakat bu daire tapudaki projede otopak göründüğünden ve arsa payı bulunmadığından tapuda işlem yapılması mümkün olmamış, eldeki dava açılmıştır. Mahkemece (.. taşınmazdaki davalılara ait 9 adet bağımsız bölümün arsa paylarının 10/100 olarak tashihine, inşaatın 10 adet bağımsız bölünden oluştuğunun tespitine 2 numaralı bağımsız bölümün de 10/200 paylı olarak davacı Bedriye adına tapuya tesciline) dair verilen 22.10.1984 gün ve 307/718 sayılı karar davalılardan yalnız Yılmaz tarafından temyiz edilmiştir.
Yukarıda ifade edildiği üzere sözleşme gereği dava konusu daire müteahhide ait bulunduğuna, diğer bir ifade ile arsa sahiplerinin bu daire üzerinde bir hakkı olmayacağına ve kendilerine isabet eden bağımsız bölümleri esasen aldıklarına göre bunlardan Yılmaz'ın davaya karşı çıkarak söz konusu yerde hak iddiası MK.nun 2. maddesinde ifadesini bulan dürüstlük kuralı ile bağdaşmaz.
Ancak, mahkemece verilen tescil kararının imar hukukuna, Kat Mülkiyeti Kanununa uygun olması, tapuda infazının mümkün bulunması icabeder. Başlangıçta belediyece tasdik edilip tapu dosyasına giren projeye göre kat irtifakı kurulmuş ve bundan sonra iktisaplar olmuştur. Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca artık proje tadilinin tüm kat maliklerinin (veya irtifak hakkı sahiplerinin) ittifakı ile yapılması gerekir. Müteahhidin sonradan proje tadilinin tüm kat maliklerinin (veya irtifak hakkı sahiplerinin) ittifakile yapılması gerekir. Müteahhidin sonradan proje tadil ettirmeğe yetkisi yoktur. Mahkemenin belirtilen kabulüne davalı Yılmaz karşı çıktığına ve dolayısile ittifak hasıl olamıyacağının anlaşılmasına ve adıgeçenin muarazasının haksızlığı belirlenmesine göre bu durumda yapılacak iş; olayın özelliği de dikkate alınarak, mahkemece davacıya yetki ve mehil verilmesi, davacının da bu yetkiye dayanarak proje tadili yaptırması, tasdikli tadilat projesini ve buna göre düzenlenmiş numarataj krokisi iddiaya uygun düşüyorsa o doğrultuda önceki gibi bir hüküm kurulması, karara tadilat projesi ve numarataj krokisinin de eklenmesinden ibarettir. Her ne kadar tadilat için ruhsat alındığı anlaşılmakta ise de tadilat projesi dosyada olmadığı gibi, mübrez numarataj krokisi fotokopilerinde de (bunların arka yüzündeki tasdik şerhinde) yetkilinin imzası mevcut değildir. Yetersiz belgelere dayanılarak yazılı şekilde tescil kararı verilemez. Mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması icabederken önceki kararımızda yazılı gerekçe ile bozulması doğru görülmemiş, karar düzeltme isteği bu itibarla yerinde bulunmuştur.
Sonuç: Davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin belirtilen nedenlerle kabulü ile Dairemizin yukarıda gün ve sayısı yazılı kararındaki bozma gerekçesinin yine yukarıda belirtilen şekilde değiştirilmesine, düzeltme isteği kısmen kabul edildiğinden harc ve cezaya mahal olmadığına 16.12.1986 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Bağımsız bölüm maliklerinden sadece hükme temyiz eden davalının muarazada bulunmasının hiçbir haklı nedene dayanmadığının kabulüne dair görüşe aynen katılıyorum.
Bunun dışında çözümlenecek olan husus ilk projede otopark olarak gösterilen mahallin fiilen bağımsız bölüm olarak meydana getirilmesi nedeniyle yapılan işlemlerin tapuda infazına yeterli olup olmadığının belirlenmesidir.
Olay tarihinde ve imar önetmelikleri itabiyle apartmanlarda otopakk mahalli ayrılması zorunlu tutuluyordu. Belediyeler ise belirli bir para karşılığı bu kabil yerlerin bağımsız bölüm haline getirilmesine izin veriyordu. Nitekim hadisemizde de böyle olmuş 13.4.1981 günlü inşaat ruhsatnamesinde "tdasdikli proje ve eklerine uygun olarak zemin katta tadilat yapılacaktır" ifadesi ile projenin tadilata uğrayacağı işin başında merciince kabul iedilmiştir. Bu değişikliğin dava konusu bağımsız bölüme ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Dosyadaki fotokopi halindeki projeden anlaşıldığı üzere gerekli tadilat yapılmış, daire numaraları değiştirilmiş, dava konusu yer ilk projede para da tahsil edilerek resmi merciin mühürü basılmıştır. İlgilisine iade edilen nüshası olduğu anlaşılan bu belgede ayrıca görevlinin imzasının bulunmaması resmi dairesinde bulunması gereken aslının da geçersizliğini gerektirmez. Zira şimdiye kadar proje tadilatının tememmül etmediği yolunda bir iddiada bulunulmamıştır. Proje tadilatını ister müteahhit ve isterse bir başkası yaptırsın davaya etkili olmaz. Çoğunluk görüşünde olduğu gibi proje tadilatı için davacıya yeni bir külfet yüklemenin gereği yoktur. İşin esası bakımından bir görüş aykırılğı bulunmadığına göre karar düzeltme isteğinin kabulü ile hükmün onanması oyundayım.
Full & Egal Universal Law Academy