(766 S. K. m. 33) (3402 S. K. m. 14)
Dava: Davacı (M.E.) vekili tarafından, davalı Hazine aleyhine 15.4.1985 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydının iptail ve tescil istenmasi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanınkabulüne dair verilen 11.7.1986 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle gereği düşünüldü:
Karar: Davacının dayandığı tapu kaydının güney sınırı hali olduğundan ve bu sınır değişir nitelikte bulunduğundan tapu kaydı miktarı ile geçerlidir. Kadasatroca da tapu kaydına istinaden 53 sayılı parsel tahdit edilmiştir. Mahkemenin dava konusu 96 sayılı parseli de tapu kapsamında kabul etmesi doğru değildir. Ancak; 96 sayılı parselin kültür arazisi olduğu ve diğer zilyetlikle iktisap koşullarının davacı lehine gerçekleştiği yolundaki gerekçe yerindedir. Ne varki, nizalı bu parselin zilyetliğe istinaden davacı adına tescil edilebilmesi için saptanan koşullar dışında zilyetlikle daha önce edinilmiş taşınmazlar bulnup bulunmadığının ilgili yerlerden sorulup iktisap hadleri gözönünde tutularak davacının bu taşınmazı edinebileceğinin de tespiti icabeder. Mahkemece 766 sayıyı Kanunun 33. maddesinde belirtilen hadler itibariyle tahkikat kapmamış kolması usulsüzdür. Dava konusu taşınmazın parsel numarası bulunduğundan ayrıca son parsel numarası verilmesi gerekmez. O halde sonradan yürürlüğe giren 3402 sayılı Kanunun 14. maddesindeki iktisap hadleri itibariyle soruşturma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Açıklanan nedenle temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.11.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy