(6831 S. K. Geç. m. 3) (1086 S. K. m. 440, 442) (2797 S. K. m. 39)
Dava: Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasından dolayı mahalli mahkemesinden verilen hükmün; Dairemizin 14.4.1987 gün ve 1986/9606 - 1987/3384 sayılı ilamiyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalılar ve müdahiller tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Orman Genel Müdürlüğü, 1946 yılında 4785 sayılı yasa gereği devletleştirilen ormanların tahdit haritası düzenlenirken, orman olan dava konusu taşınmazların, yanılgı sonucu kısmen dışta bırakıldığını belirterek 6831 sayılı Yasanın geçici 3. maddesine dayanıp bu kesimlerin de tahdit içine alınmasını ve davalıların elatmasının önlenmesini istemiştir.
Yerel mahkemece verilen ilk karar Dairemizce kısmen onanmış, kısmen bozulmuştur. Karar düzeltme istekleri reddedilmiş olup, yerel mahkemenin bozmaya uyarak verdiği ikinci karar Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.
Dairemizin son kararına karşı davalı ve müdahiller karar düzeltme isteğinde bulunmuşlardır.
Karar düzeltme isteği ile beraber dilekçeler içinde, 14. Hukuk Dairesinin reddi ile, bu istemin incelenmemesi ve dosyanın 8. Hukuk Dairesine gönderilmesi dileğine de yer verilmiştir.
Öncelikle şunu belirtmek gerekir ki, 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 39. maddesine göre red isteklerinin dinlenmesi olanaksızdır.
Ayrıca, bir dava dosyası, temyiz aşamasında hangi daire tarafından incelenmiş ise, karar düzeltme isteğinin de aynı dairede incelenmesi gerekir.
Bu nedenlerle dosya yeniden incelenip aşağıdaki sonuca varılmıştır. Dava konusu taşınmazlar 1942 yılında 3116 sayılı yasa ile Devlet ormanı sayılarak tahdit edilmiş, ancak değinilen yasanın niteliğinin gereği olarak, tapulu taşınmazlar için tahdit kaldırılmıştır.
1946 yılında ise 4785 sayılı yasa ile tüm taşınmazlar devletleştirilmiş ve hepsi orman tahdidi içine alınmıştır. Bu kez Orman Genel Müdürlüğü 12.2.1957 tarihinde 6831 sayılı Yasanın geçici 3. maddesine dayanarak (Gerçekte orman olan ve devletleştirilen taşınmazların tahdit sırasında, yanılgı sonucu kısmen dışta kaldığını belirterek, bu kesimlerin de tahdit içine alınmasını ve davalıların elatmasının önlenmesini istemiş) değinilen yasanın verdiği hakla bu yolda dava açmıştır.
Mahkemece yapılan keşiflerde alınan raporlara göre dava edilen bölümlerin, 4785 sayılı yasa ile devletleştirilen, 5618 sayılı yasaya göre iadeye tabii olmayan ve orman sayılan yerler olduğu saptanmıştır.
Bu olguya göre kurulan 16.7.1984 tarihli hükmümde dava kısmen kabul, kısmen reddedilmiştir.
Tarafların temyizi üzerine Dairemizce verilen 12.2.1985 tarihli kararda davalılar ve müdahilleri temyiz itirazları yerinde görülmeyip reddedilmiş, yalnız davacı yönetimin temyiz itirazları kabul edilerek 4785 sayılı yasa gereği devletleştirildiği halde tersimat hatası sonucu dışta kalan kesimlerin orman olması nedeniyle tahdit içine alınması doğru bulunmuş, sadece davacı yönetim miktar yönünden bağlayıcı bir durum söz konusu olmadığı halde 98.200 m2'lik kesimle ilgili hüküm kurulmamış olması ve avukatlık parasının saptanmasında yanılgıya düşülmüş olması yasaya aykırı görülüp karar iki yönden bozulmuştur.
Davalı tarafın karar düzeltme isteği aynı gerekçe ile 24.10.1985 tarihli kararla Dairemizce yine reddedilmiştir. Yerel mahkeme bozmaya uymuş ve 24.3.1986 tarihli hükmü ile bozmanın gereğini yerine getirmiştir.
Yerel mahkemenin ikinci hükmünün temyizine karşı Dairemiz 14.4.1987 tarihli kararında, orman sayılan ve 4785 sayılı yasa ile devletleştirilmiş bütün taşınmazların orman tahdidi içine alınmasının doğru olduğunu ikinci kez vurgulamış ve davalıların temyiz itirazlarını reddetmiştir.
Yerel mahkeme tarafından bozmaya uyulduğuna göre davacı Orman Genel Müdürlüğü lehine usuli kazanılmış bir hak doğmuştur. Davalılar ve müdahiller ise aynı savları yineleyerek ve son yasalardan bahisle karar düzeltme isteğinde bulunmuşlardır. Dairemizin bozma, onama ve düzeltme isteğinin reddine yönelik kararlarında değinilmiş olduğu gibi;
a - Öncelikle aslında orman olan, 4785 sayıyı yasa gereği devletleştirilip 5618 sayılı yasa gereği idaresi gerekmeyen, tahdit sırasında yanılgı sonucu dışta bırakılan bütün bölümler dava edilip sonuçta tahdit sınırı içine alınmış olmasında yasaya aykırı bir durum yoktur.
b - 6381 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi süre yönünden, bu gibi ve benzeri durumların telafisi için dava hakkı tanınmış ve Orman Genel Müdürlüğü yasal hakkını kullanmıştır.
c - Dava dilekçesinde, dayanak tapu kayıtları ve orman sayılarak devletleştirilen yerler açıklanmış olup 4785 sayılı yasa ile devletleştirilen taşınmazların tamamı dava edildiğine, 98.200 m2'lik ve 13.600 m2'lik kesimler de orman olup kamulaştırılmış olduğuna göre, bunların da hükmü dahil edilmesinde yasaya aykırılık sözkonusu değildir ve davacı yönetim miktarla bağlı olmayıp orman olan her kesim dava içindedir. tahdit içine alınması doğaldır.
d - 4785 sayılı yasa ile devletleştirilen orman olduğu saptanan ve bu sebeple dava edilen taşınmazlar için, dayanak ve değişik yasa uygulanması söz konusu değildir.
e - Uzman bilirkişiler, yapılan keşiflerde tahdit belgelerin uygulamış, taşınmazları incelemiş ve hükme konu bölümlerin 4785 sayılı yasa gereği devletleştirilen 5618 sayılı yasa gereği iadesi gerekmeyen, ortak sayılan yerler olduğu raporlarında açıkça belirtmişlerdir.
f - Davacı Orman Genel Müdürlüğü lehine olan bozma kararına, yerel mahkemece uyulduğuna göre bu yönetim için usuli kazanılmış bir hak oluşmuştur. Kaldı ki bozmaya uygun hüküm Yargıtayca da onanmıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.U.M.Y.'nun 440. maddesinde yazılı sebeplerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 1500'er lira para cezasının iki ayrı dilekçe ile düzeltme isteyen davalı Orhan ve arkadaşları ile, müdahil davalı Türkan'dan ayrı ayrı alınmasına, niteliğine göre harca yer olmadığına, 25.1.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy