(743 S. K. m. 650)
Dava: Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.6.1984 gününde verilen dilekçe ile taşkın inşaa nedeniyle temliken tescil istenmesi üzerine yapılan muhake sonunda; davanın reddine dair verilen 4.5.1987 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ve müdahiller vekilleri tarafından istenilmekle dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 160 pafta, 630 ada 101, 102, 103 ve 106 parsel sayılı taşınmazlarda mevcut ve Sur İçi Bölge Planında korunması gerekli tarihi eser olan Pastırmacı Hanın yıkılarak yerine Nişan ve Arto Eroğulları tarafından ruhsatsız ve kaçak olarak bugünkü hanın yaptırıldığı, bu hanın sözkonusu taşınmazları ve ayrıca Hazineye ait 90 parsel sayılı taşınmazın belli bir kesimini kapsadığı, hanın yapımı sırasında, 102 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının Veziriazam Piri Mehmet Paşa Vakfına ait olup Vakıflar Genel Müdürlüğü ve 90 parsel sayılı taşınmazın maliki Hazineden izin alınmadığı sonradan Vakıflar İdaresince tapu tahsis belgesi verildiği, 103 ve 106 parsel sayılı taşınmazların tapularından pay vemek suretiyle han odalarının muhtelif kimselerse satıldığı, Arto Eroğullarının borcundan ötürü icra memurluğunca yapılan ihale sonunda 101 ve 102 parsel sayılı taşınmazlardaki ona ait payların davalı (Y.A.M.)'a geçtiği, dosya kapsamı ve toplanan delillerden anlaşılmıştır. Açıklandığı veçhile sonradan 102 parsel sayılı taşınmazdaki Piri Mehmet Paşa Vakfına ait 1/2 paya 350.000.- lira değer saptamak suretiyle Vakıflar İdaresince tapu tahsis belgesi verilmiş olsa bile ruhsatsız ve kaçak olarak hanın yapımı sırasında ilgili İldareden ve 90 parsel sayılı taşınmazın maliki Hazineden izin alınması, kadastro gören yerlerle herkesin taşınmazı belli ve belirlenebilir durumda olması karşısında mezkür hanın yapımı sırasında iyiniyetle hareket edildiğinden bahsedilemeyeceğine, (A.E.) ile (N.E.) arasında düzenlenen sözleşme davayı etkilemiyeceğine, icra Memurluğunca yapılan ihalede 101 ve 102 parsel sayılı taşınmazlarda (A.E.)'na ait pay ile o taşınmazların mütemmin cüz'ünü teşkil eden han odalarının da satıldığına ve ayrıca ihale yoluyla mezkür payları iktisap eden davalı (Y.A.M.)'a karşı şahsi hakkın dermeyanı mümkün olmadığına, delillerin takdiri hakime ait olup takdirde de bir isabetsizliğe rastlanmadığına göre davanın reddi doğrudur. Hükmü esası doğru olmakla, usuli noksanlık bozma sebebi sayılmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyizler vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 12.4.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy