(1086 S. K. m. 236, 245) (818 S. K. m. 28) (743 S. K. m. 642)
Dava: Davacı Ö.U. vekili tarafından, davalı Y.T. aleyhine 12.10.1987 gününde verilen dilekçe ile ferağa icbar suretiyle tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.6.1988 günlü hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dosya kapsamına ve kararda yazılı gerekçelere; davaya dayanak yapılan ve re'sen düzenlenen satış vaadi sözleşmesi borç doğuran bir akit olması ve yasada öngörülen koşulları taşıması nedeniyle hukuken geçerli olduğuna, kendi edimini yerine getiren davacı karşı tarafın da edimini yerine getirmesini isteyebileceğine, savunmada ileri sürülen husus hile olarak nitelendirilemeyeceğine, satış vaadi sözleşmesinin karz akdinin teminatı olduğu hususu aynı güçte olan delille ispatı gerektiğine, böyle bir delil ibraz edilemediğine, davanın niteliğine ve değerine nazaran tanık dinlenilmesi mümkün bulunmadığına ve bu isteğe karşı çıkıldığına, yemin deliline de dayanılmadığına göre, davanın kabulü doğrudur.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy