(1086 S. K. m. 186) (743 S. K. m. 618)
Dava: Davacı tarafından, davalı aleyhine 9.12.1986 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.10.1987 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Dayanak (1) parsel sayılı taşınmazın 28.7.1986 gününde alınan 3280/368064 payı ile 6.1.1987 gününde devredilen 3760/368064 payı halen Behice Anadolu adına kayıtlı bulunmaktadır. Bu payların kimden geldiği saptanmamıştır. Özellikle davacı ile üçüncü kişi durumunda olan Bahice Anadolu arasında böyle bir alım satım ilişkisi olup olmadığı bilinmemektedir. Halen 1 sayılı parselde davacının payı gözükmemektedir. Bilirkişi beyanına göre davacının payını Behice Anadolu'ya temlik ettiğinin kabul edilmesi halinde, dava açıldığı sırada davacının paydaş olduğu ve dava açma hakkı bulunduğu sonucuna varılabilir. Ancak dava sırasında kalan payın devri ile davacının taşınmazla ilgisinin kalmadığı düşünelerek HUMK.nun 186. maddesi hükmünün uygulanması zorunluluğu sözkonusu olur. Bu yönün mahkemece üzerinde durulmamıştır. Davacının taşınmazda hiç bir hakkı kalmadığı halinde yazılı biçimde davanın kabulü cihetine gidilmemesi gerekirdi. Bu esasa müessir usulü noksanlığın öncelikle giderilmesi icabeder.
Diğer yandan temyiz dilekçesine ekli evrak ile kesin hüküm varlığından söz edilmiş ve önce aynı yerle ilgili olarak açılan ve sonuçlanan dava nedeniyle uyuşmazlık çözümlenmiş ve o davanın reddine karar verilmiş olduğuna işaret edilmiştir. Bu yönünde resen incelenmesi mecburiyeti vardır. Mahkemece eksik inceleme ve soruşturma ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde bulunduğundan hükmün BOZULMASINA,14.2.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy