(6831 S. K. m. 2/B) (766 S. K. m. 29) (3402 S. K. Geç. m. 5)
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.8.1983 gününde verilen dilekçe ile orman tahdidine itiraz edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine, taşınmazın davalı adına tesciline dair verilen 1.2.1990 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
1981 yılında orman kadastrosu yapılmış ve dava konusu taşınmaz orman sınırları dışında kalmış, 20.4.1982 günü ilan edilmiş ve süresinde itiraz edilmemek suretiyle kesinleşmiştir. Bilahare, 28.4.1983 günü tapulama tespiti olmuş ve tapulama komisyonu, 19.8.1983 günlü kararı ile Orman İdaresinin itirazı hakkında karar vermeye yetkisi bulunmadığı gerekçesi ile tutanakları yürürlükten halen kalkmış bulunan 766 sayılı Kanunun 29. maddesini göstererek tapulama mahkemesine göndermiş ve bu şekli ile tapulama mahkemesi usulüne göre açılmış bir dava bulunmadığı halde davayı yürütmüştür. Oysa, tapulama komisyonunun, ormanla ilgili itirazı da inceleyerek taşınmazın hukuki durumunu belirlemesi gerekirdi. Tapulama mahkemesinin yapacağı iş de, malik belirlemek üzere tutanakları kadastro müdürlüğüne göndermek olmalıydı. Daha sonra ve 1985 yılında 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uygulanmak üzere orman kadastro komisyonu bu bölgeye gelmiş ve değinildiği gibi uyuşmazlık konusu taşınmaz esasen orman içinde olmadığından sözü edilen maddenin uygulanması bakımından bir işlem yapmamıştır. Buna karşı açılmış bir dava da yoktur. Açıklanan durum karşısında, mahkemenin orman kadastrosuna karşı açılmış bir itiraz davası varmışçasına davayı yürüterek ve orman idaresine davacı sıfatı vererek taşınmazın davalı adına tesciline karar vermesi usul ve kanuna aykırıdır.
Daha önce açıklandığı gibi, tapulama tespiti ile ilgili tutanak ve eklerinin kadastro komisyonunca taşınmazın maliki belirlenmek üzere kadastro müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmelidir (3402 sayılı Kanun geçici m. 5).
Sonuç: Temyiz itirazlarının yukarıda gösterilen nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine, 6.12.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy