(6831 S. K. m. 11) (3402 S. K. m. 45)
Davacı tarafından, davalı aleyhine 23.9.1982 gününde verilen dilekçe ile orman kadastro tespitine itiraz ile iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen 4.12.1989 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Davacı, Mustafa; 1982 yılında açtığı dava ile 1744 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca tahdit dışına çıkarılan 1 ve 2 sayılı parsellerin özel mülk olduğunu ileri sürerek, Hazine adına yapılan çıkarma işleminin iptalini ve adına tescilini istemiştir. Orman İdaresi ise; orman dışına çıkarılan 2 sayılı parselin niteliğini koruduğunu ve orman olduğunu belirterek, tahdidin iptali ile taşınmazın yine orman sınırları içine alınmasını istemiştir. Yerel mahkeme; 2 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, Mustafa adına tesciline, 1 sayılı parselin öncesi orman olup 1744 sayılı Yasa uyarınca Hazine adına dışarı çıkarılmasının doğru olduğunu belirtip, Hazine adına tesciline karar vermiş; hükmü, Orman İdaresi ve Hazine temyiz etmiştir.
Yapılan keşifte alınan rapora, toplanan kanıtlara ve tüm dosya kapsamına göre her iki parselinde orman niteliğini kaybetmiş olması nedeni ile 1744 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına tahdit dışına çıkarıldığı, 1983 yılında o işlemin devamı olarak Hazine adına tescil edildiği, daha sonra 3402 sayılı Yasa uyarınca genel kadastro uygulaması yapıldığı, yine Hazine adına anılan tapuya dayanılarak belirlenip ancak çekişme konusu olduğu ve bu sebeple incelemenin devam ettiği anlaşılmıştır.
Belirlenen duruma göre, taşınmazların öncesi Devlet ormanı iken nitelik kaybı nedeni ile dışarı çıkarılıp Hazine adına tescil edildiği kesindir. Sonradan gelen genel kadastro uygulamasında da bu husus aynen nazara alınmıştır. 1744 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca dışarı çıkarılan taşınmazların Hazine adına çıkarılması yasa gereğidir. Tapu ve zilyetlikle ormandan yer kazanılmasına yol açan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiştir.
Belirlenen aşamaya göre, Devlet ormanı iken dışarı çıkarılan taşınmazların Hazine adına çıkarılıp tescili yoluna gidilmesi doğrudur ve belirlenen sebeplerle özel mülk olarak kazanılması olanaksızdır. Ayrıca, 6831 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca tahdide itiraz davaları harca tabi olmadığı halde harç alınmış olması da doğru değildir.
Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların orman niteliğini kaybetmiş olması nedeni ile Hazine adına çıkarılmış olması doğrudur. Orman İdaresinin buna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, gerçek kişi adına tesciline karar verilen 2 sayılı parselin yine niteliğini kaybetmiş, fakat öncesi orman olması nedeniyle Hazine adına çıkarılmış olması yasaya uygun görülüp aksine düşüncelerle bu parsele ilişkin kabule yönelik karar yerinde olmadığından Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 2 sayılı parsel ile ilgili hükmün BOZULMASINA, dava başlangıçta orman tahdidine itiraz niteliğinde olduğundan 6831 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca harca tabi olmayıp Orman İdaresince yatırılmış temyiz harcının istek halinde iadesine, 07.12.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy