(6831 S. K. m. 11)
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.3.1987 gününde verilen dilekçe ile orman tahdidinin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda, davanın kısmen kabul ve kısmen de reddine dair verilen 10.11.1988 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalılardan Halil tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Davacı yönetim orman tahdidi sırasında, tahdit dışında bırakılan taşınmazların orman olduğunu ileri sürerek tahdidin iptalini istemiş, yerel mahkeme davayı kısmen kabul etmiştir. Davalılardan Halil ve Orman İdaresi hükmü temyiz etmiştir. İncelenen dosyadaki belgelere göre, ilamın Halil'e 23.6.1989 günü tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin 21.7.1989 günü mahkemeye verildiği anlaşılmıştır. HUMY.nın 432. maddesine göre, temyiz süresi 15 gün olup bu süre geçirilmiştir. Bu sebeple, davalı Halil'in temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE karar verilip Orman İdaresinin temyiz itirazları incelenmiştir. Davanın, 24.3.1987 tarihinde orman tahdidine itiraz davası olarak açıldığı, 20.11.1988 tarihinde hüküm kurulduğu gözlenmiştir. 28.5.1987 tarihinde yayınlanan 3373 sayılı Yasanın 5. maddesi ile değiştirilen 6831 sayılı Yasanın 11. maddesine göre, orman tahdidine itiraz davaları Kadastro Mahkemesinin görev alanı içine alınmış ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1990/14-443-615 sayılı ve 5.12.1990 tarihli kararı ile de bu husus benimsenmiştir. Bu durumda, genel mahkemenin görevsizlik kararı ile dosyanın Kadastro Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle orman idaresinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün görev yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 24.1.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy