(406 S. K. m. 14)
Dava: Davacı vekili tarafından davalı aleyhine 15.6.1989 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda, davanın reddine dair verilen 16.10.1990 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: 4.2.1340 gün ve 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanununun 14. maddesine göre, şahıslara ait arazi içinde, emlak ve müessesatın haricinde kullanma ve yararlanmaya engel olmayacak biçimde tesisat yapılabilir. Davacıya ait bina duvarına doğrudan kutu yerleştirmek ve telefon hattı raptetmek emlakin dahiline bir elatma teşkil eder. Kaldı ki, bahsedilen montaj sırasında davacıya ait bina duvarına sıvaları dökmek suretiyle zarar verildiği de belirlenmiştir. 406 sayılı Kanunun cevaz verdiği ölçüyü aşan bir elatma bulunmasına rağmen ve zarar da tesbit olunduğu halde gerek elatmanın önlenmesi ve gerekse tazminat isteğinin reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz itirazlarının yukarıda gösterilen nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.11.1991 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy