(743 S. K. m. 623, 624) (818 S. K. m. 1)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.11.1990 gününde verilen dilekçe ile paya elatmanın önlenmesi ve ecrimsil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.12.1991 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içaerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, müşterek paylı malik olduğu taşınmazdaki payına davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiş; Mahkeme, dava konusu taşınmazın taraflar arasında taksim edildiği ve paydaşların bu taksim anlaşmasına dayalı olarak paylarına düşen kesimleri kullandıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Mahkemece yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi; çekişmeli yer hakkında evvelce yapılmış bir taksim bulunmadığını, 1990 yılında davalıların bir araya gelerek taşınmazı aralarında taksim ettiklerini, 5300 m2 geldiği bildirilen bir kısimi davacıya bıraktıklarını belirtmiştir. Taşınmazın tarflar dışında başka paydaşları da bulunduğu tapu kaydından bellidir. Paydaşların tamamının katılmadığı böyle bir taksimin geçerliliğinden söz edilemez. Kaldı ki davacı dahi bu taksime iştirak etmemiştir. Ayrıca nizalı taşınmaz 38.000 m2 dir. Davacı taşınmazda 16.060/28800 pay sahibidir. Payına düşen miktar 21.190 m2 iken, kendisine rızası dışında 5300 m2 yer bırakıldığı anlaşıldığından, dava kabul edilerek davacının payına vaki elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddi doğru değildir.
Sonuç: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 26.1.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy