(406 S. K. m. 14)
Dava: Davacı tarafından, davalı aleyhine 3.9.1991 gününde verilen dilekçe ile tevdii kutusunun kaldırılması suretiyle müdahalenin men'i istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.1991 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı PTT. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Dava, davalı İdarenin çok eski bulunan evinin duvarına telefon kutusu yerleştirmek suretiyle vaki zararının müdahalesinin önlenmesi suretiyle giderilmesi isteminden ibarettir. Mahkeme, davayı kabul etmiş; hükmü, davalı İdare vekili temyiz etmiştir.
4.2.1340 tarih ve 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanununun 14. maddesine göre, şahıslara ait arazi içinde emlak ve müessesenin haricinde, kullanma ve yararlanmaya engel olmayacak bir biçimde tesisat yapılabilir. Davacıya ait bina duvarına telefon kutusu yerleştirmek ve telefon hattı raptetmek emlakin dahiline bir elatma teşkil eder.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, onama harcının temyiz edenden alınmasına 22.10.1993 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy