(743 S. K. m. 671, 672)
Dava: Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.5.1992 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; Geçit Hakkı davasının reddine, bölümün yol olarak kullanıldığının tespitine ve tazminat ödenmesine dair verilen 9.11.1992 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı Cemal tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Dava, geçit hakkı isteminden ibarettir. Taraflara ait taşınmazlar tapulu değildir. Mahkeme; taşınmazlar, tapulu olmadığından davanın reddine karar vermiş, bununla yetinmeyip nizalı yerin yol olarak tespitine ve bu yere yol olarak kullanılmak üzere davacı lehine ihtiyatı tedbir konulmasına karar vermiştir. Taraflardan davacılar gerek kendi taşınmazını gerek davalılara ait taşınmazı tapuya kaydettirmek için önel talep edip ondan sonra bu davaya devam edilmesini talep etmemişlerdir. Bu itibarla, tapusuz taşınmazlar üzerinde geçit hakkı kurulamayacağından ötürü davanın reddi doğrudur. Yalnız eda davası açılması lazım gelen yerde tespit davası açılamayacağına ve bu yolda kararda verilemeyeceği gözetilmeden red kararına ilave olarak nizalı yerin yol olarak tespit ve bu yönde ihtiyati tedbir kararı kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz itirazlarının yukarıda gösterilen nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz isteyene iadesine, 14.10.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy