(3194 S. K. m. 18) (743 S. K. m. 650, 651) (4721 S. K. m. 724, 725)
Dava: Davacı tarafından, davalı aleyhine 19.12.1996 gününde verilen dilekçe ile MK. nun 650. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.10.1997 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 3194 sayılı İmar Yasasının 18. maddesinin 9. fıkrasına göre imar düzenlemesi sırasında olan ve mevzuata göre korunmasında mahzur bulunmayan bir yapı ancak bir imar parseli içinde bırakılabilir. Tamamının veya bir kısmının plan ve mevzuat hükümlerine göre muhafazası mümkün görülmeyen yapılar ise birden ziyade imar parseline de rastlayabilir. Hisseli bir veya birkaç parsel üzerinde kalan yapıların bedelleri ilgili parsel sahibine ödenmedikçe ve aralarında başka bir anlaşma temin edilmedikçe veya şüyuu giderilmedikçe bu yapıların eski sahipleri tarafından kullanılmasına devam olunur. hükmü uyarınca nizalı yer üzerindeki yapının muhafazası mümkün görülmediği için geometrik düzenleme bunun sonucuna göre yapılmıştır. İmar kanununun 18. maddesinin uygulanmasında maddenin 11. fıkrasının da göz önünde tutulması gerekir. Bu yönde plan değişikliği yapılmadan MK. nun 651. maddesinin hükümleri olayda uygulanması mümkün görülmemiştir. Bunlar üzerinde durulmadan kabul karar verilmesi yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 23.2.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy