(743 S. K. m. 671) (1086 S. K. m. 73)
Dava: Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 2.6.1997 gününde verilen dilekçe ile su ve yol geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.11.1997 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, 31-35 ve 37 parsel sayılı taşınmazlar için geçit hakkı, 27-28 ve 29 parsel sayılı taşınmaz içinde hem suyolu hem de geçit hakkı tesisi istemiştir. Mahkemece taraf teşkili sağlanmadığından davanın reddine karar verilmiş; hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Geçit hakkı tesisine ilişkin davalarda hakim ve kadim taşınmaz maliklerinin tümünün davada yer almaları gerekir. Tapu kayıtlarının incelenmesinde davacılara ait 28-31-35 ve 37 parsellerin müşterek mülkiyet esasına tabi olup davada yer almayan müşterek maliklerin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, Mahkeme kararının bu parsellere ilişkin kararı doğru olup, bu konudaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak 27 ve 29 parselin maliki davacı Ahmet Murat ... olup, bu parseller yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın tümden reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 26.03.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy